Knock, knock, Home Gedenkplaats Fotoalbum musicbox Links

Bahasa Indonesia (03-05-07)

Nina bobo,
oh, nina bobo,
kalau tidak bobo,
digigit nyamuk.

Adik sayang,
adikku sayang
tidurlah tidur
dalam buaian.

Nina bobok, Nina bobok.
Kalau tidak bobok digigit nyamuk.
Mari, nona, Nina puas saya.
Kalau tidak bobok digigit nyamuk.

In “Indonesië ik klaag je aan” sprak ik erg negatief over Indonesië. Nu negen maanden later meen ik nog iedere letter van mijn relaas. Daar er niets is veranderd. Noch politiek, noch mentaliteit, niets.
Tijdje geleden was ik met een van MTleden in gesprek over vakanties. Dat was tijdens de Paasborrel op de zaak. Op een gegeven moment vertelde hij dat hij van mooie verre exotische reizen houdt en vertelde dat hij ook in Indonesië is geweest. Een land dat bij veel mensen enorme indruk achter laat. Hij bood mij aan een cdrom met al zijn vakantiefoto’s te branden.

Kort daarna mocht ik deze middels de secretaresse ontvangen en heb ze op een punt des tijds bekeken. Ik heb er even mee gewacht. Maar nu heb ik ze inmiddels gezien. Het was werkelijk adembenemend. Niet normaal zo mooi. Papa zei ook altijd dat het een van de mooiste plekken van de aarde is met enorme duistere zijde die door westerlingen schroomlijk wordt onderschat. Immers zij denken het altijd beter te weten dan wij.
Die duistere zijden heb ik al in augustus naar mijn idee goed verwoord. Vandaag wil ik stil staan bij de mooie zijden van het land waar mijn vader zijn oorsprong kent.

Indonesië bestaat uit ruim 18.000 eilanden. Van die 18.000 eilanden zijn er slechts 6.000 bewoond. Dus 2/3 van Indonesië is in handen van de dieren en planten (laten we dit in vredesnaam zo houden, ware het niet dat er onnoemelijk veel bomen gekapt worden, dieren ontheemd raken en alles ten behoeve van het meest agressieve “zoogdier”: de mens).
Van de gehele wereld vind je 10 % van de bloemplanten en 12 % van alle zoogdieren die op aarde voorkomen in Indonesië. Terwijl Indonesië [1.904.569 km²] – de lengte van Finland tot Marokko – slechts 1.3% van de wereld beslaat, was Indonesië na Brazilië het rijkst bebost. Helaas heeft het voor 70% aan haar omvang door ontbossing moeten onttrekken.
De hoeveelheid aan dieren en planten zijn niet te beschrijven. Woorden schieten te kort en als je daar bent, weet je vast niet meer waar je naar toe moet kijken om alles op je netvlies te plakken! Nooit geweten dat de aap orang oetan letterlijk “mens van het woud” wordt genoemd!

Mijn vader komt uit Jawa. Blitar om precies te zijn. Blitar (125.000 inwoners) ligt in het Oosten van Jawa, ten zuiden van twee vulkanen Kelud en Kawi, vlak bij de tempelruïnes van Panataran. Papa’s geboorteplaats wordt nog niet door toeristen niet overspoeld met die ene hotel en restaurant. Ik denk dat het een authentiek mooi plekje is wat ik graag had willen zien. Ik heb hem zojuist gesproken en gaf hem te kennen dat ondanks Israël mijn thuis is, daar mijn voornaamste roots liggen, ik aan de andere kant best trost mag zijn op mijn Indonesische roots. Papa klonk trots en blij. Dít mag wel eens tegen hem gezegd worden!