Viva la Belgique (21 november 2007)!

Van de week is er in België een mars georganiseerd tegen de opsplitsing van Wallonië en Vlaanderen.

Sinds de moeizame vorming van de nieuwe regering, is men bezig nu 163 dagen bezig met de formatie. De Vlaamse meerderheid (België kent 6.000.000 Vlamingen) eist staatshervormingen die meer recht doen aan de verhoudingen in het land. De Walen (België kent 4.000.000 Walen) willen daar niets van weten. Eigenlijk gaat het gewoonweg om geld. Wallonië is tegenwoordig financieel minder draagkrachtig dan Vlaanderen en Vlaanderen wil hun portemonnee niet voor openen. Merkwaardig, omdat er eens een tijd was dat Vlaanderen financieel afhankelijker van Wallonië was. De situatie werd vervolgens verergerd omdat de Vlamingen een wet wilde waar het stemrecht van de Franstaligen rond Brussel alleen op Vlaamse partijen mogen stemmen omdat zij formeel in Vlaanderen woonden. Logischer wijs verlieten de Franstalige politici demonstratief het parlement. Men spreekt in de Belgische media nu over een crisis zonder uitweg en een totale chaos.

Ik sta hier echt van versteld. Nederlanders zijn nóg gekker! 67% is voor een “fusie” met de Vlamingen! Gelukkig staan de Belgen hier wat genunceerder tegenover. Ondertussen is de onomstreden Vlaamse “politicus” Filip De Winter niet vies van een eventuele fusie: "Wij vormen nu eenmaal een culturele eenheid. Gemeenschappelijk staan we sterker. Wat dat betreft ben ik zeer gelukkig met de uitkomst van het onderzoek in Nederland." Gaan we terug naar de tijd voor de Tachtigjarige oorlog toen België en Nederland een geheel vormden? Of gaan we naar de tijd van het negentiende-eeuwse Verenigd Koninkrijk der Nederlanden dat nog geen twintig jaar heeft stand gehouden? Sinds die tijd is er tot heden een taalstrijd die België nu definitief lijkt te verscheuren. In Vlaanderen is het opheffen van België een populaire gedachte. Toch wilt nog altijd een kleine meerderheid dat België blijft bestaan. Mooi zo!

Ondertussen kijken Belgen die in het buitenland geboren en getogen zijn oogluikend naar dit tafereel. Ik sta als Brusselaar tot op zekere hoogte achter het Wallonische standpunt, maar voor geen goud dat mijn Belgische landgenoten zich moeten splitsen of nog erger zich toevoegen aan die arrogante Nederlanders. Canada wordt ook niet verscheurd door twee talen. Wat dacht je van de drietalige Zwitserland? Laten Belgen naar goede voorbeelden kijken. Zó dom zijn we toch niet? Hahaha!

Vive la Belgique! Leve België!

Voor de geïnteresseerden: Het probleem Brussel-Halle-Vilvoorde