Berilo
18-11-1991/05-04-2005
Berilo 1996
|
Berilo
2002 |
Naam:
Meta
Roepnaam: Belle, werd door ons Berilo genoemd
Bijnamen: Berilo Ieee-Berilo Ieee Ieee, Groot en Sterk, Vergaande
Glorie, Sterretje in het Universum, Knapper de knap knap vrouw
Sex: teefje
Ras: Hollandse Herder
Type: kortharig gestroomd
Hoogte: 63 cm
Gewicht: 33 kilo
Tatoeage: MA594
Geboren: 11-1991 (we hebben de 18e van gemaakt)
Overleden: 05-04-2005
Doodsoorzaak: reuma
Moeder: onbekend
Vader: onbekend
Fokker: onbekend
Cursussen en diploma’s: onbekend
Shows: geen
Gester.: ja
Lekkerste lekkernij:
Ei, kip,
Leukste speeltje: kluifstaven van buffelhuid
Favoriete uitlaatplaats: overal waar bosjes zijn en konijnholen (ze
is een keer in vast komen te zitten)
Favoriete bezigheden: konijnen najagen, rennen door de bosjes, piepen.
Vriendjes en vriendinnetjes: Poekie (haar
mannetje), Cheila (haar pleegkindje) en Borias
(haar kleinkindje).
Berilo vond niet alle honden even leuk, m.n. goldenretriever reuen.
Zij deden haar denken aan Beau van Suus.
Beau heeft haar een keer “aangerand” en Poekie
strafte hem af.
Bijzonderheden: Berilo was onze eerste Hollandse Herder. Ze kwam in
huis toen zij vijf jaar was. Enkele weken nadat ze bij ons kwam, heeft
ze 's avonds laat bijna haar teentje afgelopen doordat ze in het glas
stapte. De dierenarts constateerde een wondje op haar neus die niet
te genezen was. Hij dacht dat de vorige eigenaren sigerettepeuken
op haar neus uitdrukte en met scheermesjes haar neus bewerkt zou hebben.
Verder schijnt, volgens het asiel, de Berilo in "F-side"
van PSV zat om te imponeren. Hierdoor was ze erg bang voor voetballende
jongeren, vuurwerk en onweer. Schreeuwende mensen beangstigde haar
ook enorm.
Bij het asiel stond ze bekend als autistisch, wat door ons per direct
naar het land der fabelen is gewezen.
Berilo heeft in het verleden politie uit onze voormalige woonplaats
geholpen een drugsauto te vinden. Elders op de site zal ik tzt deze
belevenis beschrijven.
Berilo is de eerste asielhond die middels de dierenbescherming werd
afgestaan aan ons. Omdat erg getraumatiseerd was en wij een flat kochten,
wilden alle partijen haar beschermen dat zij nooit meer afscheid hoefde
te nemen van ons (wat voor haar dodelijk had kunnen zijn). Op een
flat ben je kwetsbaar. Mensen kunnen onterechte roddels verspreiden
waardoor zij weer teruggeplaatst kon worden of als mensen bepaalde
overlas zouden verzinnen, eveneens. Doordat wij officieel eigenaar
van Berilo werden, werd dit onmogelijk. Zeven jaar geleden hebben
we de flat verkocht en onze huidige huis gekocht, maar toch gaf het
ons een zeker gevoel: Berilo zou voor altijd bij
ons blijven!
Berilo had hekel aan Marokkanen en had ook duidelijk voorkeuren naar
kennissen en vrienden van ons. Mensen die waarvan zij niets moest
negeerde ze straal.
Berilo was een ontzettende
lieve en aanhankelijke hond met een valse start (oogcontact was niet
ongevaarlijk, zou niet los kunnen lopen, we moesten in het asiel tegen
de muur voorzichtig ons laten zakken en dergelijke). We hebben zo
verschrikkelijk veel van haar gehouden en dan doen we nog steeds.
Ze zal altijd een heel belangrijke plaats in ons leven hebben. Ze
was ons sterretje in het universum.
Liedje
voor Berilo:
Meisjes met grote oren
Die kunnen heel goed horen
en met een lange snuit
Dan blaast zij het liedje uit
Berilo 2005
Rust
zacht mijn aller liefste Knapper de Knap Knap Vrouw
oek:
