Chanoekafeestjes (04-01-09)

Op zich, als ik het niet hoef te organiseren, ben ik best dol op feestjes. Lekker eten, lekker drinken en lekker babbelen. Joodse feestjes vind ik helemaal fantastisch. Onderwerpen van het gesprek zijn nóg een stuk interessanter, omdat de reden van Joodse feestjes merendeels op de Tora zijn gebaseerd.

Ondanks Chanoeka geen “Bijbels” feest is, is het wel een feest door de chagamiem (geleerden) ingesteld. Daarom is het een feest die wij en masse vieren. Afgelopen december hebben 8 dagen van de lichtjes van onze menorot kunnen genieten om de overwinning over de Hellenisten te vieren.

Afgelopen keer was ons Chanoeka-periode echt een feestperiode. Naast dat ik natuurlijk weer latkes en soefganiot heb gebakken (worden met het jaar lekkerder), hebben wij drie feestjes gehad. Eerst zijn wij met een vriend naar het Gelderlandplein in Amsterdam geweest waar een van onze rabbijnen vanuit Chabad-Lubavitch de menora aanstak (met uitleg, liedje zingen en lekkers). Daar kwamen we nog oude kennissen tegen en een talmied van ons klasje met vrouw en kind, zodat het plaatje compleet was. Na de bijeenkomst bleven wij nog even plakken (lekker soefganiot en latkes eten met koffie en babbeltjes), mensen gegroet en de rabbijn bedankt. Vervolgens stapten wij in de auto en reden wij tevreden naar huis. Niet wetende dat daar een aangename verrassing op ons wachtte.
Wij kwamen thuis en ik belde om een reden mijn schoonmoeder op die deze betreffende ochtend bij ons had schoongemaakt en terwijl ik met haar kletste, liep ik de keuken in en zag dit:

(nadat ik de kaarsjes voor de volgende dag alvast in de menora heb geplaatst,
snel een foto gemaakt, want nu zijn de rozen op hun mooist)

Een hele dikke bos rozen met een briefje onder onze menora. Daarop stond:

Super lief, super attent! Ik stond aan de telefoon te stotteren en zei: "ma, wat LIEF!" Ma vroeg gelijk hoe we het in Amsterdam hadden gehad en ik beloofde haar, wat ze echt leuk vond, volgend jaar mee te nemen en dan stel ik haar direct voor aan onze rabbijn (in Jeroesjalajiem zal ze komend voorjaar onze rabbijn ook ontmoeten en we slepen haar mee naar rabbijn Brodman).Dat vond ze een heel goed en leuk idee.

Paar dagen later, na Sjabbes (dat is dus na havdole) kregen wij bezoek van mensen uit onze sjoel. Nadat Alex hen had opgehaald en zij hun menora bij de onze hadden geplaatst, hadden wij vieren onze eigen private feestje met soefganiot, chocola en met later zoutjes. De mannen deden de broches, ieder bij hun eigen menora en later zongen wij “Ma’oz Tsoer”.

 

 

Laatste dag van Chanoeka, de achtste dag, hadden we een groot feest in Amsterdam bij een talmied van onze andere rabbijn. Ondanks wij onze menora thuis hadden gelaten, mocht Alexander een van de menorot aansteken. Het was echt een vreselijk gezellig feestjes en na een jajin adom (rode wijn) was ik al heel vrolijk (ik zeg v-r-o-l-i-j-k en niet dronken).
Het eten was heerlijk, zeker omdat voor mensen zoals wij glatt kosjere kant was, waarvan wij lekker konden nasjen.
We hebben daar gekletst en gezongen en naar Joodse verhaaltjes geluisterd. Voor de gastheer hebben we een mooi kadootje uit de Wereldwinkel meegenomen, omdat we hem nu wel goed genoeg kennen om in te schatten wat hij mooi vindt.Het kadootje viel hem erg in de smaak, dus mijn avond was nu helemaal beklonken.

Al met al een mooie acht dagen gehad, waardoor Kerst ook nog door de Chanoeka-perikelen heen kwam. Ondanks wij absoluut geen Kerst vieren, maar onze ouders wel (wat is vieren, mijn schoonouders geloven niet in de chr. messias en mijn vader doet het ook allemaal op zijn eigen wijze), hebben we op de avond van de 24e bij mijn vader héérlijk gegeten (was echt ontzettend gezellig, dat dit via zijn mailtje naar ons nog even goed nadreunde) en de 25e, nadat wij op uitnodiging van een van de rabbijnen die op de bijeenkomst op Gelderlandplein aanwezig was, waren wij de hele middag in het Cheider voor de Jarchei Kallo in zijn sjioer en discussieplatform (over halacha, waar de zoon van mensen uit onze sjoel vanuit het publiek een goede prominente rol heeft gespeeld). Daar ontmoetten wij zowat alle talmiediem van een van onze rabbijnen en meer mensen die wij in de afgelopen jaren in A’dam hebben leren kennen. Toen we thuis kwamen hebben wij de mistwe om onze menora aan te steken en op te laten branden voldaan om vervolgens bij mijn schoonouders te eten en een spelletje te doen.

Ik denk voor NL-begrippen hebben wij tijdens de acht dagen Chanoeka niets te klagen gehad en wellicht volgend jaar in Jeroesjalajiem!