UPDATE: foto's Chanoeka-viering afgelopen zondag bij onze sjoel:

Paar kiekjes van de sjoel. Kon het weer niet laten...:

Chanoeka en Sjabbes op bed (12-10-09)

Vorig jaar eindigde ik met "Ik denk voor NL-begrippen hebben wij tijdens de acht dagen Chanoeka niets te klagen gehad en wellicht volgend jaar in Jeroesjalajiem!" Nou dat heb ik geweten. Gistermorgen was het al snel duidelijk dat we Chanoeka en Sjabbes op bed moesten openen én sjoelbezoek ging ook al niet door. Balen. Wat is er gebeurd.

Alexander heeft 'bijverschijnselen' van zijn schildklier, niet ernstig - maar erg lastig en pijnlijk, waardoor hij amper kan lopen en vrijuit kan bewegen. Dit is eigenlijk een déjà vu, want jaren geleden hadden wij onze Ménorá op de televisie in de slaapkamer staan met open gordijnen zodat iedereen het buiten kan zien branden. Helaas kan dit nu niet meer, omdat we in een ander kamer liggen, dus de Ménorá stond op mijn kaptafel.

Toch hebben wij zowel Sjabbatsfeer als Chanoekasfeer in huis weten te halen. Ondanks dat ik uurtjes ervoor behoorlijk in de stress zat omdat onze nieuwe frituurpan het begaf en Alex in deze 'toestand' het dorp in moest om er een te halen en wéér terug moest omdat er weer niet genoeg frituurvet was, zijn wij er dus toch in geslaagd.

Vanochtend hebben we, nadat Alex de honden in één keer had gedaan, ochtendgebed, parasja en haftara gedaan. Vervolgens hebben we wel, net als gisteravond, de kiddoesj beneden aan tafel gedaan, waardoor het gedekte Sjabbestafel toch gebruikt werd. Maar met veel lezen en veel praten over wat we lazen (Alexander en ik lezen nu erg veel over de gilgoelleer en leren veel in/over de Tanya) was het verre, verre van ongezellig. Toch kan ik wel merken dat ik doodmoe was. Veel geslapen, zoals het laatste jaar behoorlijk structureel is geworden.

Morgenavond, als het meezit, kunnen we wel met ons tweeën naar sjoel. Voor de eerste keer wordt bij ons ook de grote Chanoeka aangestoken. De wethouder die ik in mijn portfuille had (tijdelijk opdrachtje) komt ook. Wel grappig om hem in deze zetting weer eens te ontmoeten. Natuurlijk moet ik niet vergeten mijn fototoestel voor kiekjes mee te nemen. Mocht ik er aan denken, dan zullen deze in de loop van deze week wel geupload worden.

Anyways: chag oriem sameach (Een gezellig lichtfeest)! En als je niets van dit feest weet, waar ik mooie herinneringen uit mijn jeugd heb, verwijs ik je graag naar deze pagina.

Verder kun je verder lezen over ons bezoek in Israël afgelopen oktober.