Knock, knock,


 

Who's spying me?

oek:
Teken het gastboek

Goede doelen

Israël

Mijn Honden
en parkietjes

Alexander Chaim

Devorah Tsiona

Mijn
Jodendom

Mijn denk-
wereldje

Het denk-
wereldje
van een
Personal Assistant
en Webredacteur

Herinneringen
uit de oude
schoenendoos

Slogans:

Voor gelovigen zijn er geen vragen,
voor ongelovigen zijn er geen antwoorden.
Chofetz Chaim

"He who is cruel to animals becomes hard
also in his dealings with men.
We can judge the heart of a man by his
treatment of animals." -- Immanuel Kant

Geef me liever de waarschuwing van de ouderen,
dan het gevlei van de jongelui.
-- Midrasj Tanhoema

Directiesecretaressen zijn onmisbaar
voor de Nederlandse economie.
Randstad Uitzendorganisatie


 


Diddl-manie [01-aug.-2011]

Jaren geleden, ik spreek echt einde vorige eeuw, ontstond een nieuwe rage: de springmuis Diddl. Van Alexander kreeg ik een donkergrijze Diddl en ik was verkocht. Na jaren de Forever Friends-beertjes [ik heb ze allemaal nog] te hebben verzameld, zij het met mate, begon ik Diddl’s te sparen, maar dan zonder mate!

Minimaal paar keer per week dook ik in ons dorp het winkeltje in waar Diddl’s verkocht werd en ik kwam meestal wel met iets thuis. Jaarlijks gingen wij met onze [schoon]ouders naar de Kerstmarkt in Duitsland en als we aankwamen riep ik standaard: “Kaufhaus!!!!” en de Diddl-jacht werd hiermee officieel geopend, immers, ik bevond me in de Mekka van Diddl: Duitsland. Dan ging er op zo’n dag behoorlijk wat geld doorheen, omdat in Duitsland veel leukere Diddl’s te koop waren dan in Nederland. En geloof me, ik was net een kind hoor: mijn hebberige kakkies [zoals Alexander mijn handen altijd noemt] pakte alles aan, mijn hongerige ogen nam alles op en ik had nog net geen pruillip wanneer ik teveel en te duur wilde.
Was ik jarig? Dan vroeg ik geld voor Diddl’s en mijn vader nam van zijn vakanties in Duitsland altijd wel een hele leuke middelgrote Diddl voor me mee.

Langzaam leek onze huiskamer met Diddl’s uit te puilen en ook de Audi had zeker 1 of 2 Diddl’s liggen. Maar eerlijk is eerlijk, ik kwam niet in de buurt van wat je ziet in het programma “Help Mijn Man Heeft Een Hobby”, maar mijn Diddl’s vielen best op wanneer je onze huiskamer goed in je op zou nemen. Zeker toen ik een Diddl van een meter kocht, ik weet het nog, tussen de 150 en de 200 gulden, kon dat niet meer missen.

Mijn Diddl-manie bleef niet alleen binnenshuis of de Audi, ook het Internet moest en mijn tassen moesten het ontgelden. Mijn eerste site die ik zelf gebouwd had, was een Diddl-site. En ik kon urenlang over het Internet struinen naar Diddl’s [dat kan ik met betrekking tot smiley’s nog steeds] en vermaakte me prima op http://www.diddl.de/

Ik raakte ook verslingerd aan *Diddl’s vriendjes. Zo wilde ik 1 knuffel van Ackaturbo, 1 knuffel van Pimboli en kocht en kreeg meerdere van Diddlina. Daarnaast kocht ik speelkaarten en memorie van Diddl en Pimboli, hingen er bordjes aan en binnen het toilet, badkamer en de slaapkamer. In de werkkamer en slaapkamer stond een Diddl-prullenbak. Niet te vergeten de magneetbord, lampions en de Diddl-klok, wederom in de woonkamer.
Eigenlijk bevond ik me in dat opzichte in mijn kinderjaren.

Maar opeens tijdens een opruimwoede was ik er klaar mee. Ik weet niet meer wanneer, ik denk een jaar of 6 geleden, haalde ik bijna alle Diddl’s weg. Zij liggen nu netjes opgeborgen op zolder. Tijdje geleden mochten de kinderen van vrienden van ons bij mij op zolder een Diddl uitzoeken, want schijnbaar is Diddl nog best populair onder de kinderen.
Toch, wanneer je oude vrienden zou vragen hoe de inrichting ons huis er vroeger uitzag, zal niemand over Diddl’s praten. Ondanks ik zeker 1000 euro aan Diddl’s had staan, was het niet overheersend. Alleen mijn schoonmoeder zal het benoemen, omdat ze alle details ziet.

Maar toch liet ik een spoor van mijn Diddl-manie achter… op mijn antieke piano in de huiskamer staan nog steeds de leukste, aan de kroon hangt een hele grappige en Frits, zij het bescheiden, heeft drie Didd’s op de dashbord [waar Alexander aan ergert] en in de boekenkasten staan aantal kleine Diddl-beeldjes. Ook de kinderen van onze vrienden merken dat ik er nog wat mee heb, want net voor Sjabbat kreeg ik van de oudste een mooi kado: een Diddl-blaadje vol mooie stickers. Die hangt nu in de keuken op de prikbord. En een paar weken geleden heb ik Alexander gemeld, aangezien de zolder mijn domein is, dat de reuze Diddl weer van de vliering moet komen en naast mijn drukbank gezet moet worden.

En nu raden wat ik na Sjabbes op het Internet gedaan heb…

Nee de manier komt niet meer terug, maar ik kan nog wel genieten wanneer ik er naar kijk.

 

Diddl's vriendjes:
Pimboli - Hoort bij Diddl, is bevriend met Mimihopps en is een zuidwestknautschanische knuffelteddy
Ackaturbo - Een vuurstaartminiraaf
Mimihopps - Hoort bij Diddlina, is bevriend met Pimboli en is een voskonijntje
Vanillivi - Een wit geluksschaap
Wollywell - Een zwart Angora-schaap dat altijd huilt
Galupy - Een Galoppogos-paard
Merksmir Lettervreter - De Lettervreter, een boekenwurm
Hampfdiddl Bogart - De springmuisdetective
Professor Blubberpeng - Een Bolle Bor muis professor
Bibombl - Een "pomponstaart-setter"
Milimits - Een "tijgerstaart-katje"
Tiplitaps - Een "wisselschild-schildpad"
Simsaly - Is een goede vriendin met Diddlina, is een Florany-bloementoverfee
Dimmdann - Hoort bij Simsaly, Helpt Simsaly met bloemtoverspreuken te onthouden die hij dan met zijn lichtje in de lucht schrijft. Hij is een gloeibijtje. (mama is honingbij en papa gloeiworm)
Lalunany - Florany-eenhoorn
Lolli Love Bear - Een Liefdes Beertje
Diddl - Springmuis
Diddlina - Springmuis Meisje

Bron: Wiki




Slogans:
"No Jew Will Left Behind!!!

G'd bestaat
is geen
wetenschappelijke stelling,
omdat zij niet voor weerlegging
van het tegendeel vatbaar is"
De Rebbe Z"L

HASJEM li, lo' 'iera'
HASJEM is met mij, ik ben niet bang

Wetenschappers...
in feite zijn zij op zoek naar...
de Ejn-Sof (B"H)

'Ejn majiem ela Tora;
er is geen water zonder Tora
Bava Kama 82a

"Kinderen zijn kleine mensen.
Mensen zijn grote kinderen."
Onorato Fava

Tony Blair over de
Israëlische democratie:
"De ober morste soep op schoot
van premier Netanyahu.
In veel landen, waaronder heel
wat in deze regio, zou de ober in
de problemen zijn gekomen.
Maar ja, dit is Israël. Hoewel ik geen
Hebreeuws kan, kon ik begrijpen wat
de ober tegen Bibi zei. Hij zei:
'Waarom ben je zo dom om uw schoot
te bewegen wanneer ik uw soep bij u neerzet?
'
Zijn [Netanyahu's] reactie was:
'Het spijt mij werkelijk'.
En toen realiseerde ik me:
dit [Israël] is een echte democratie.

"

Veel mensen zullen het gevoel hebben
dat het erop neer komt dat werken het
verkopen van je ziel is.
Voor die mensen is de Sjabbat een kans
om die ziel terug te krijgen.
Tom Butler-Bowdon

Te veel nonsens over Palestijnen is
niet gezond voor de westerse media.

Afshin Ellian


 

Deze site is ter gedachtenis van Borias 18-2-2004/27-7-2005 en zag het levenslicht op 27-08-05