Een groot aantal decennia hoeven wij de krant maar open te slaan of we komen het woord “feminisme” wel ergens tegen. Een of andere manier wekt dit bij mij sterke afkeer op. Buiten het feit om dat vrouwen gelijke behandeling verdienen, begin ik flauw het vermoeden te krijgen dat wanneer we over de basis van het menselijk bestaan spreken – veiligheid en ouderschap - dat juist de mannen achtergesteld worden. Deze twee basisprincipes (de derde principe van de basisbehoefte houd ik achterwege, omdat dit hier in NL wel "geregeld" is) van ons bestaan weegt niet tegen de maatschappelijke positie, dat de man gemiddeld meer verdient dan de vrouw, op.

Veiligheid
Zo is er pas vorige maand de eerste landelijke opvangcentra voor mishandelde mannen officieel in Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en Den Haag geopend. Tot voor kort was onze maatschappij van mening dat mannen geen bescherming tegen vrouwen nodig hebben. Tot voor kort werd de geestelijke – en/of lichamelijke mishandeling door hun vrouwelijke partner onderschat. Hoe zou het mogelijk zijn dat een man zich laat mishandelen, zou jij je kunnen afvragen. Ik kan je zeggen: “soms is iets niet listiger dan de tong van de vrouw”. Vrouwen zijn geboren manipulators. Wanneer een man aangifte zou doen van mishandeling van de vrouw, dan is ook de vrouw in staat zichzelf te verwonden en dit op de conto van haar man plaatsen. Of de man wordt eenvoudigweg niet geloofd. Daarnaast heeft de man niet de mogelijkheid om terug te slaan, want dan wordt hij in de boeien geslagen, ongeacht wat de vrouw gedaan heeft.

Ouderschap
Niets is kostbaarder dan het kind. Vrouwen hebben – hopelijk nog kort – een sterke troef: mama zijn. Mama zijn betekent dat het kind meestal in haar buik voor 9 maanden heeft gewoond, waardoor de rechten van de vader overschaduwd werden. Ik zeg “werden”. Ook hier wordt NL eindelijk verstandig: bij scheiding zal er voortaan automatisch een co-ouderschap plaatsvinden in plaats dat de kinderen in de eerste instantie altijd naar de moeder gaan.

Niet op alles gelijke rechten en plichten
Vrouwen hebben een mondvol over de gelijke rechten van de vrouw, maar gelijke rechten van de man bestaat net zo goed niet. Daarom mogen wij wat mij betreft de volgende vuistregels hanteren:
1. gelijke rechten en plichten op gebied van basisbehoeften (eten, onderdak en kleding), veiligheid en ouderschap voor mannen en vrouwen is wat mij betreft onontbeerlijk en niet aan te tornen.
2. Zien wij bij vrouwen graag dit? of dit? Gelijke rechten en plichten op gebied van maatschappelijke positie vind ik kolder. Zoals eerder geschreven is het wat mij betreft aangetoond dat mannen en vrouwen verschillend in elkaar steken, waardoor mannen in de regel (uitzonderingen die dat regel bevestigen) betere leiders zijn en vrouwen betere verzorgers, etc. etc. etc. Wat mij betreft mogen hier de rechten en de plichten in verschillen, zolang geen enkel partij onderdrukt wordt.

Als we dit zouden omarmen, dan kunnen we woordjes als “feminisme” uit de woordenboeken schrappen en dan is het een logica dat mannen bij mannenopvanghuizen terecht kunnen en automatische co-ouderschap bestaan en dus een normaal goed. Laten we naast Internationale Vrouwendag maar snel een Internationale Mannendag organiseren!