Flirten met een collega op je trouwdag (12-08-07)

Afgelopen dinsdag waren Alexander en ik 10 jaar getrouwd. Zo romantisch dat wij zijn hebben we er geen ene bal aangedaan, hahaha. Hoewel… we hebben wel bij mij op mijn werk samen gelunched. Doen we trouwens wel vaker. Alexander werkt enkele honderden meters van mij vandaan en meestal komt hij met de benenwagen (die dag met de auto) om samen iets lekkers uit het restaurant te eten. De receptie kent hem nu inmiddels wel een beetje (niet dat Alexander iedere week komt ofzo, want dan wordt het een gewoonte en is de lol er snel weer vanaf).

We waren in het restaurant en ondanks we erge nuchtere mensen zijn, verre van klef en al die toestanden, kreeg ik onder het eten toch een kusje en een aaitje over mijn gezicht, want ik blijf met een aanhankelijk man getrouwd die vroeger zelfs de postbode kuste als hij daar maar even de kans voor zag.

Een van de facilitaire medewerkers zag dat dus en dacht dat ik met een collega stevig aan het flirten was of dat ik zelfs een intieme relatie met een collega ben aangegaan! Want 1: ik werk daar nog maar een half jaar, wat weten ze nu van mij en 2: ik stel me niet voor van: “Haj… *knipoog*… ik ben Kaa… *laat mijn mooie witte tanden bling blingkken* … oja… *borst naar voren*… ik ben toevallig getrouwd…” Dus ja, ik hoorde deze medewerker – die altijd verbaasd staat om mijn vrolijke lach die ik iedere dag op mijn gezicht weet te toveren – zeggen: ‘sowwwww…’ en hij keek mij met een vreemde blik aan.
Ook ik keek hem aan, toverde mijn beroemde lach op mijn gezicht en zei: ‘hij is vandaag 10 jaar mijn man!’ Felicitaties te over en je zag direct de grote vraagtekens om mijn persoon heen bij hem verdwijnen en de volgende dag? Weer van ouds…mijn vrolijke lach op de mijn gezicht en we groeten elkaar weer uitvoerig als of we de Staatsloterij hebben gewonnen. Leuk jong!