Ook de kredietkrisis treft onze harige (soms gladde) vriendjes. Fantastisch initiatief: de dierengaarkeukens. Onlangs las ik in het AD het volgende bericht.

Berlijn - De kredietcrisis treft ook huisdieren. Dierenbezitters in Duitsland hebben geluk; zij kunnen naar een speciale voedselbank voor dieren toe. In Berlijn staan al 400 baasjes ingeschreven.
Alleen gepensioneerden en werklozen mogen eten afhalen omdat de initiatiefnemers willen dat zij hun dieren niet weg hoeven te doen uit geldgebrek. Het afhaalpunt is een oud schoolgebouw in het oosten van Berlijn. "Er zijn al 400 aanmeldingen en de mensen staan in de rij om eten te halen", zegt hoofd van de dierenkeuken Julia Raasch. Tiertafel, een dierenwelzijnsorganisatie, runt de zaak.

Berlijn heeft rond de 13 procent werkloosheid. Er staan 100.000 honden geregistreerd waarvan de baasjes veelal bejaard zijn. "We zien elke dag mensen voorbij komen die hun huisdier moeten wegdoen omdat ze het niet meer kunnen betalen", zegt Evamarie Koening, woordvoerder van de dierenbescherming in Berlijn. De vrijwilligers delen voedsel uit (genoeg voor vier tot vijf dagen) en geven advies over gezonde voeding. Niet alleen honden, ook katten, konijnen en andere dieren zijn welkom. Tiertafel begon er twee jaar geleden mee. Er zijn al 19 gaarkeukens in Duitsland. Het plan is, gezien de economische crisis, dat er dertig gaan bijkomen. De dierenbezitters moeten aantonen dat de dieren zijn gevaccineerd. Ook moeten ze met documenten aantonen dat ze een laag inkomen hebben.

Toen ik dit las begon ik gelijk te "ahh"-he en te "ohh"-he.

Moet jij je voorstellen. Jij hebt een fantastisch huisdiertje waar je helemaal gelukkig mee bent. Op een vreselijke dag raak jij jouw baan kwijt of jij wordt afgekeurd en jij mag niet meer werken of een andere vorm van een financiële domper krijg jij te verwerken. Je had een normaal modaalinkomen. Door vreselijke omstandigheden zit je financieel in de put. Eigenlijk kan jij jouw beste maatje niet meer bekostigen. Dat is vreselijk. Vandaar dat ik het bovenstaande initiatief fantastisch vind. Deze mensen en dieren worden goed geholpen en het geld dat de eigenaren nu voor het eten van hun geliefde diertje uitsparen, kunnen ze - als ze slim zijn - opzij leggen om de eventuele dokterskosten te betalen. Want met eten en drinken stopt het niet bij jouw beste vriendje.

Wat mij betreft mag dit initiatief ook in Nederland worden genomen. Mensen die geen afstand meer hoeven te nemen van hun huisdieren, voorkom je een groot vorm van isolement. Mensen die eigen ook nog eens een kilootje te zwaar zijn en met hun huisdier dagelijks een aantal keren naar buiten moeten, krijgen toch zo hun beweging en boven al: het diertje blijft bij zijn vertrouwelijke baasje. Helaas is de realiteit anders. Ik mis in de meeste maatschappelijke en religieuze gelederen van ons beschaafde Westen dat er te weinig naar de dieren wordt omgekeken, we nemen geen verantwoordelijkheid wanneer het er echt op aan komt. Dat is treurig. Vandaar dat ik het bovenstaande initiatief van harte aanprijs en hopelijk dat mensen - wie weet ikzelf - vroeg of laat hier in Nederland (of elders ter wereld) de mogelijkheid vinden om gaarkeukens voor dieren te openen. Ik ben van mening wanneer je een gezin eten uit de gaarkeuken aanbiedt, dat je automatisch ook de huisdieren in het hulpcircuit meeneemt. Huisdieren zijn gezinsleden en het wordt tijd dat we dit anno 2009 - in alle facetten - ons daar naar gaan gedragen.

Helaas moet ik (voorlopig) bij mijn "persoonlijke gaarkeukentje" voor de vogels houden. Tien jaar geleden kreeg ik middels de media te horen dat de musjes in de Randstad met uitsterven worden bedreigd. Dat was voor mij het moment zelf actie te nemen, die volgens veel mensen erg ver gaan. Het hele jaar door - na consult van de vogelbescherming - voer ik de musjes bij. Bij vakantie nemen het vrienden voor mij waar. Hierdoor is de vogelpopulatie in onze omgeving sterk gegroeid. Ik weet zeker dat ik hier een flinke inbreng in heb gehad. Wie weet - ooit - kan ik dit uitbreiden.

Aan mij zal het niet liggen...