Kennismaken met onze jiddisjkeit in Israël (01-09-08)

(bij de graf van de RaMBaM; Mosje ben Maimonides)

Op dit moment ben ik naar Sjabbesliedjes aan het luisteren van Shalhevet. Om precies te zijn: “Shalom Aleichem” en dan op dezelfde melodie zoals rabbijn Jacobs in het “Sjema”-gedeelte van de Kedoesja voorzingt. Zo mooi. Ik luister graag naar muziek wanneer ik de Jiddisjkeit mis. Een van de mooiste stukjes – zowel in Sjoel als op deze dubbelcd - vind ik mn “Anim Zemiros” en “’El ‘Adon” een van de mooiste stukken. Ik grijp daarom ook dagelijks naar de Tora en als het even kan mijn Tanya-boeken met de commentaren van rabbi Adin Steinsaltz – overigens een hele goede vriend van een van onze rabbijnen – en maak ik daar uitgebreide aantekeningen van en bespreek die met Alex altijd op weg naar sjoel.

(Alex met rabbi Shmuel Aharon Brodman en zijn dochter Elisjeva bij het graf van Rachel)

Jiddisjkeit vasthouden in deze gewone seculiere wereld, mn buiten Israël, is moeilijk. Daarom heb ik in principe altijd mijn Tora (reiseditie) en mijn benchboekje op zak heb om zo toch mijn dagelijkse Jiddisjkeit buiten de deur vast te kunnen houden. Ondertussen komt er ook nog bij dat ik weer langzamerhand heimwee naar Israël krijg. Je gaat juist extra naar Israel verlangen waar de Jiddisjkeit natuurlijk ontelbaar meer is dan hier. Daarom genoot ik een korte tijd geleden toen een van onze vrienden in NL was, net nadat wij bij in Israël zijn geweest, om lekker in Buitenveldert kosjer te eten en daarna gezellig bij een goede vriend van hem – een bekende rabbijn – thuis lekker buiten te drinken. Daarom ben ik blij dat wij morgen – na twee weken “zomerstop” – weer les van onze eigen rabbijn hebben en zondag hebben we zowel in de middag als in de avond les van onze ándere rabbijnen. Baroech HASJEM!

(in een kosjer restaurant in Buitenveldert met onze vriendAlex)

Dat ik nu zo rondloop met dat gevoel komt dit gevoel eigenlijk ook door afgelopen vrijdag. Net voor het inluiden van de Sjabbes zei Alex dat hij zin had om nog een uurtje te skileren (ik zet ondertussen even andere muziek op: “Aderabe” Avraham Fried… *slik.. echt supermooi*). Mij best, ik was toch klaar met de voorbereidingen voor de Sjabbes en had zelf nog lekker zijn om te surfen over INet en mijn directeur te mailen over werk wat mij nog te binnen schoot en ik daar niet mee wilde wachten. Zo gezegd zo gedaan.

(Lea en ik bij Lea's moeder thuis in Buitenverldert toen Lea in het voorjaar een spoedbezoekje in NL had)

(Alex met rabbijn Brodman - Shlita - )

Na een uur kwam Alex terug, ik was al beneden en hij kwam met een apart verhaal. Hij was bij papa en mama thuis geweest om wat te drinken en met zijn mama te kletsen toen zij opeens over Israël begon. Ze vertelde dat ze graag een keer mee wilde, maar dat hij eerst aan mij moest vragen of zij überhaupt mee mocht. VRAGEN??? Niets vragen… mijn (schoon)ouders zijn altijd bij ons dag en nacht welkom, dus ook in ons toekomstig thuisland! Of moet ik dan zeggen “daar JUIST helemaal”? Al dágen, dágen, denk ik aan mijn schoonmoeders woorden dat zij graag wilt zien (Alex’ papa durft niet te vliegen) wat ons leven dáár inhoudt. Ons leven hier is al zo anders (ze wilt ook graag een keer mee met ons naar sjoel), maar daar is het nog véél verschillender dan het leven hier. Denk aan onze vrienden in Savyon – vlak bij Tel Aviv, maar ook vrienden die in de wijken Mea Sjariem, Bajit Wegan en Kirjat Mosje in Jeroesjalajiem wonen om zo het echte jiddisjkeit mee te maken, onze dagelijkse lessen in de jesjive van de Diaspora Jesjive. Ze zei tegen Alexander dat ze wel graag een apart huisje wilde. Tuurlijk krijgt ze die. Ik zorg dat ze nr. 195 krijgt en wij laten haar alles zien, Sjabbatten bij onze vrienden enz. enz. enz.

(Henie, ik en Alex bij Alex en Lea thuis in Mea Sjariem)

( Joel en Abshalom in een kosjer chinees in Jeroesjalajiem)

(Joel, Alex en Erik in de les in de jesjive
Foto eronder de rabbijn en moi op de achtergrond)

Over enkele maanden ga ik weer boeken en dan hoop ik ook voor haar mee te kunnen boeken. Ze wilt een week, maar Israël is bijna voor de helft kleiner dan NL, dus dan kan ze mi een behoorlijk indruk Israel, waar vier verschillende klimaten bestaat op zo’n klein stukje land bestaat, krijgen. Ik denk dat het indruk zal maken. Ik weet zelfs zeker dat de Jiddisjkeit indruk op haar zal maken. Ik kan niet wachten ons leven daar te laten zien!