Zo nu en dan kom je tot de ontdekking dat je toch niet helemaal van gisteren of hysterisch bent. Dit kwam ik vandaag achter toen ik het weblogje van Afshin Ellian op Elesevier las. In dit bericht vertelt hij dat Jodenhaat helaas realiteit is. Hij gaf als voorbeeld dat wanneer het Amerikaanse leger een terroristisch kopstuk van de Taliban doodt - waardoor ook een van zijn vrouwen omkomt - dan is het 'verdediging' van de veiligheid van het Westen oid . Maar wanneer je een gelijkwaardige situatie zou bestaan waarin het IDF een kopstuk van Chamas zou doden, waar ook een van zijn vrouwen is vermoord, dan heb je de poppen aan het dansen. Volgens de heer Ellian is dit gebaseerd op zuiver Jodenhaat. Hij voorspelt tevens dat president Obama Israel stevig op de vingers zou tikken en diverse boycotacties van Israelische producten zullen of op jouw deurmat kunnen vallen , of je wordt in een bekende supermarkt ergens in dit land lastig gevallen worden met allerlei anti-Israelflyers (en dat niet alleen in Nederland; scroll iets naar beneden).

Alexander had net een week of zes geleden voor het eerst antisemitisme meegemaakt toen hij naar aanleiding van zijn kippa op weg naar de sjoel - vlakbij de sjoel - door Marokkanen in een auto voor vieze vuile rot Jood werd uitgemaakt. Wat bleek, die middag werd ook een van onze rabbijnen op straat op dezelfde manier lastig gevallen (ik ga niet vanuit dat het dezelfde Marokkanen waren). Omdat de gemiddelde Nederlander hier niet mee in aanraking komt en vele onder hen al te kritisch naar Israel kijkt, hebben vele mensen niet door dat dit een toenemend en een ernstig probleem begint te worden die enorm door zowel de burgers als politicie onderschat wordt. Sterker, politicie van NL doen er zelfs hartgrondig aan mee. Van de geschiedenis hebben wij dus niet geleerd, want in de jaren dertig vorige eeuw, zat EU in exact dezelfde schuitje en OPEENS sloeg deze vorm van Jodenhaat om in BLINDE genocide van een omvang die de geschiedenis nimmer gekend heeft.

Afgelopen vrijdag met lunch (ik wacht dan wanneer Alexander mij komt halen), zaten twee collegae van mij - ene een Getuige en de ander een 'gewone' christen - te keuvelen of zij nou wel of niet anti Christenen voor Israel (CvI) zouden zijn. Allebei unaniem overeens: tegen. "Want", zo zei de ene (de Getuige), "zij (Joden) hebben Jezus afgewezen. Dus om G'ds volk te zijn is niet meer afhankelijk van het Joodszijn". Ja, beste lezer, IK zat er bij en klaarblijkelijk waren zij niet van hun onfatsoenlijk gedrag bewust of stoorden zij zich niet aan mijn bijzijn (ook bedankt). Ondertussen knikte de andere collega heftig mee. "Jood zijn zit in je hart. In feite ben ik ook Joods", besluit de ene colega. Ik zat er nog steeds en ze keken me gewoon aan. Andere collega knikte nog steeds heftig mee, maar vulde haar aan: "daarom snap ik het CvI niet. Je gaat toch geen Joden de brandhaart in sturen als je weet wat er in de Openbaring (het afsluitende boek van de christelijke Bijbel) staat dat het (het is een Sjoa'/Holocaust) nog eens gaat gebeuren? Dat kan je die arme Joden toch gewoon niet áándoen?"
Ze vond dat wij op die manier door organisaties als het CvI dus de dood ingejaagd worden. En dan kijken zij mij aan met een blik van "ja toch, dat is toch niet te begrijpen"? Nee, dat is zeker niet te begrijpen, antwoordde ik haar in mijzelf. "Trinnnggggg". De gsm. "Truus, ik ben over vijf minuten op je werk". Gelukkig.
Dit geen Jodenhaat? Slechts dom gebabbel van een tweetal theetantes? Wake up! Wij zijn al lang naar een periode afgestreefd waar wij niet ons zelf kunnen zijn.

Ach... Dat konden wij nooit. Ken je geschiedenis...

Alsof het niet voldoende is was er een patiënt aan de balie van mijn collega en ook al zijn het mensen op leeftijd en is het parkeergelegendheid hier onverbeterlijk slecht, maar over de balie roepen dat al die auto's 'een jodengedoe' is, was wel even stikken in je thee met de vraag of je dit correct hoort. Mijn collega bleef kalm en ik zat achter mijn buro rapportages schrijven en wist niet of ik het goed hoorde...'jodengedoe'? "Wat zei ze nou? Hoor ik het goed?" "Ja", zei mijn collega. We besloten ter plekke er niets van te zeggen.

Tsja.... Jodenhaat... Wat een dom gedoe...