|
|
Koffie (08-01-2007)
Tringgggg…
de wekker gaat. Vreselijk geluid. Iedere morgen maar
weer kan ik daar van binnen heel erg chagrijnig van
worden. Ondanks ik haast nooit een ochtendhumeur ken,
voel ik het dikwijls het gevoel bij me opkomen en
dan slik ik het snel weer in. Ik weet dat het door
mijn moeheid komt die gerelateerd is aan mijn lichamelijke
tekortkomingen. Vandaar dat ik met recht mag zeggen
dat ik in feite geen ochtendhumeur ken. Wat dit rot
gevoel echt goed kan maken is een bakje koffie. Dat
gepruttel van het koffiezetapparaat (gebruik ik alleen
voor de koffie bij het ontbijt) en de geur dat door
de keuken zwermt, jammie! Dat zwarte goud, niet te
heet en niet te koud naar binnen slurpen, héérlijk.
Nooit gedacht dat ik van nature een koffieleut ben. Afgelopen zaterdag zijn wij met de buren bij de Griek wezen uiteten en ik als “desert” nam ik Griekse koffie, want hé, vlees en kort daarna ijs is voor mij niet toelaatbaar (kasjroet). Ik liet me verrassen, maar eerlijk gezegd vond ik het niet zo veel aan. In Israël vond ik de koffie soms een beetje tegenvallen. Daarnaast is het niet gewoon – zoals hier in NL – om koffie na het avondeten te benuttigen. Daar wordt meer thee gedronken. Dus als ik in Israël ben (onze reis is al weer geboekt), is dat toch wel de NL-kneuterigheid wat ik dan weer zal missen. Koffie
op mijn werk… de fijnproefster vind het niet
lekker. Vooral het vorige merk schoot het glazuur
van mijn tanden af, getderrie. Maar
in de Kerstvakantie is het verband tussen koffie-werk
enigszins goed gekomen. Ik ben met Alex naar mijn
directe collega op bezoek geweest om zijn nieuwe appartement
(een prachtig ding) te bewonderen en tot zijn spijt:
geen koffiezetapparaat MAAR hij kon wel koffie maken
door gewoon warmwater door te laten lopen. Het was
buitengewone lekkere koffie! Nee, je kan Keen heel
erg blij maken met een goed gezette
kop koffie. Of van een schone Senseoapparaat of gewoon
buitengewoon met liefde en effort gezet. Lechajiem op koffie!
|
|
|