Mijn moedertje (21-08-2006)

Slechts 156 cm hoog, lange bruine haren en groene ogen, geboren uit Joodse (voor)ouders, dat is mijn moedertje. Klein, pittig en erg slim. Maar ook een echte imma, een mama waar je je vreselijk veilig voelde in deze grote boze wereld. Ook al is zij zelf nog zo klein: mama beschermt je tegen de menselijke demonen die je op iedere minuut van de dag je proberen te vangen. Ik heb me als kleutertje wat afgefantaseerd dat ik net zo klein mocht zijn als het Theelepelvrouwtje, zodat ik me lekker kon verstoppen in mama's jaszak, maar ondertussen kon ik wel alles in die boze buitenwereld zien.

Mijn moedertje is Joods en omdat mijn mama Joods is, zijn Erik en ik ook opgegroeid met Joodse gewoonten, naast het feit dat mijn mama ook christelijk is (ik niet). En omdat het Jodendom een taal is dat zij kent (in Jiddisch was mijn moeder echt goed; maar dat komt ook door haar ouders, want er werd wat Jiddische kreten door het Nederlandse heen gesmeten), is zij sterk van mening dat haar kindjes de basis van het Hebreeuws moesten kennen. Je hoefde niet, je mag, maar haar enthousiasme voor de Joodse taal was sowieso net een virus, je moest wel.
Daarnaast is mijn mama "fan" van chazzan Hans Bloemendal. Daarom hebben wij in onze jeugd niet alleen dagelijks zijn prachtige muziek moeten aanhoren (wat wij als kind als de beste fonetisch konden meeblèren), maar we zagen ook dagelijks zijn beeldenis in de woonkamer:

Chazzan Hans Bloemendal

Met mama is het ook altijd feest. Lekker eten, beetje sjoppen en vooral de nachtelijke wandelingen met de honden. Je werd als kind dan om een uur of 23.00 gewekt met heerlijke broodjes en satésaus en als je dan echt wakker was, dan gingen we met de honden uren de donkere park in en vertelde ze over de sterren (dat is opa's schuld; opa de theoloog was erg goed in astronomie) en G'd. Heel veel over G'd. Erg veel over G'd. Altijd over G'd. Over Israël, Israël, Israël, Jodendom, Jodendom, Jodendom.

Mama was vriendin en leerling van prof. Weinreb. Komt omdat opa zijn vriend was die hem altijd in de vuile leugens van de Nederlandse Staat steunde. Mijn opa was getuige dat de Staat zo corrupt was als de pest, want arme opa was zelf de dupe van dezelfde G'dverlaten Staat. Zo leerde hij prof. Weinreb ook kennen, hij was die "Joodse agent" die "te weinig" heeft uitgevroten in WOII.
Enfin: Wat een verdriet voor kleine Hippie, Hippeltje, als mama weer voor een aantal dagen in het buitenland zat om naar prof. Weinreb te luisteren, hem te ontmoeten en weer verder te leren in de Kabbalistische kant van het Jodendom (de Joodse kadootjes bij thuiskomst was altijd errug welkom). Naast de Tora, de móóiste kant van het Jodendom. Nee, nee, nee, niet die onzinnige Hollywoodkabbalah! Komt hier mijn Kabbalah-virus vandaan? Mijn rusteloze ziel die meer en meer wilt weten? Ik denk dat het gewoon van haar familie vandaan komt, want opa, overgrootopa, mama, oom, we hebben het alle vijf!

Mama is gek op anjers. Vandaar deze achtergrond: anjers. Ik vind ze niet mooi, maar zij wel. Prima toch? Wat ik lekker vind en wat ik echt van mama heb is dat ik diep in mijn hart 's ochtends vroeg wel een warm hapje gebakken aardappeltjes lust. Wij doen dat beide niet, maar in onze jongere jaren na een avondje met vrienden goed doorzitten, was dat 's ochtends wel eens een ontbijt van ons geweest.

Lijken mama en ik op elkaar? Kwa uiterlijk niet zo. Ik heb nl ook nog avi (mijn pappa) van Indisch-Belgisch-Armeens afkomst, en ook op hem lijk ik niet en dat komt weer door mijn immie. Innerlijk zijn ook veel verschillen: ik ben wat zelfverzekerder. Immie (mijn mamma) is absoluut geen onzekere tut, hoor (integendeel), maar ik ben wat zelfbewuster van mijn kwaliteiten.
In tegenstelling tot haar dochter, houdt immie van telefoneren met vrienden, vriendinnen en familie. Avie houdt ook van dat gebabbel aan de phone: van mij hoeft dat allemaal niet. Zonde van de tijd, kunnen we beter besteden aan lernen. Misschien heb ik dat van mijn opa. Die zat alleen maar in zijn studeerkamer (haast een bieb) te lernen.

Nou ja, naast een kopje koffie met melk en suiker, zijn er wel meer dingen waar je mijn mama, immie, blij kan maken. Maar het geloof is toch altijd wel het fundament van haar leven. En dat heb ik ook wel van haar. Maar ook van mijn papa, avie! Ben ik dus een bofkont met zo'n moedertje? Ja zeker, en zéker niet omdat zij de lekkerste pannekoeken van de hele wereld kan bakken!