In Memoriam (19-12-07)
(Geschreven door Alexander)

Berilo (18-11-1991 - 05-04-2005)

In 1996 hebben wij Berilo gevonden in het asiel van Amersfoort. Een 4 1/2 jaar oude Hollandse Herder teef die uit Eindhoven was overgebracht naar Amersfoort. Berilo was vreselijk mishandeld was daardoor ernstig beschadigd, Zodanig dat wij haar niet in de ogen konden kijken en langs de muur moesten staan bij kennismaking. Ze was angstig en zeer agressief. Wij keken door het masker heen en besloten haar mee te nemen,
Wat volgde was een moeilijk tijd. Berilo verloor binnen korte tijd haar hele vacht en moest erg wennen aan mensen die om haar gaven. Onze andere hond Sulatix Athos (Border Collie reu) heeft haar door deze moeilijke periode heen gesleept. Langzaam maar zeker kreeg Berilo haar eigen karakter weer terug. Wat overbleef was een fantastisch lieve hond die wanneer het moest haar mannetje stond.
Berilo is uiteindelijk bijna 15 jaar oud geworden en ze heeft haar ras bij ons onder de aandacht gebracht. Een ras wat vervolgens altijd deel heeft uitgemaakt van ons gezin.

Borias (18-02-2004 - 27-07-2005)

Toen onze Hollandse Herder Berilo ouder begon te worden besloten mijn vrouw en ik om alvast een nieuwe hond te introduceren in de roedel. Na een zoektocht op dierenasiels.com bleek dat er een Hollandse Herder reu van 16 weken in het asiel zat in Den Haag. Borias (toen nog Astrix) was een vondeling die zijn eerste weken heeft moeten overleven op straat. Toen de ambulance hem vond was hij meer dood dan levend. Toch hebben ze hem kunnen redden. Al bleek wel dat die periode hem geen goed had gedaan. Het was een zeer agressieve pub met misvormde poten door de kou. Des te meer reden hem een kans te geven, Borias ging mee en werd door Berilo en Cheila in de roedel opgenomen.
Al snel bleek dat het geen gewone reu was. Met 18 weken rende hij naast me over straat en beet hij me in mijn flank. We besloten op les te gaan om meer te leren en hem structuur te bieden. Hij was een geweldige leerling en viel al snel op in de club. We werden benaderd door een trainer en besloten met Borias te gaan speuren. Dat was een geweldige beslissing. Borias was in zijn element wanneer hij speurde en hij werd dan rustiger. Hij was heel erg goed. Toch bleef de agressie problematisch. Via de trainer hebben we een gedragwetenschapper van Tinley ingeschakeld. Zij heeft ons vervolgens begeleid. Het was erg dubbel. Borias was een geladen pistool maar aan de andere kant was hij de liefste hond die ik ooit had gehad. Hij kon volledig in je opgaan. Zich helemaal overgeven en genieten van de liefde. We besloten hem te laten steriliseren. Toen bleek dat hij hermafrodiet (tweeslachtig) was?! Dat was heel ongewoon omdat normaal gesproken hermafrodieten vrouwelijk zijn. Alles werd weggehaald tijdens een tweetal operaties in het UMC in Utrecht. En toen op een fatale avond beed Borias me in het gezicht. Ik had het amper door. De warmte van het bloed verraadde dat er iets mis was. Vervolgens hebben we iedereen om raad gevraagd, maar er zat maar een ding op........... Zoveel bloed zweet en tranen, maar ook zoveel liefde en toch moesten we concluderen dat we niets meer konden doen. Borias is nog geen twee jaar oud geworden. Ik mis hem nog steeds....