Helaas vrees ik dat er weinig modelburgers bestaan. Ik heb diverse keren – middels uitzending gemist – Het moment van de Waarheid op RTL bekeken. Wel schrikken hoe stiekem mensen zijn naar zowel hun partner, familie, vrienden, ja zelfs de medewerkers worden niet gespaard in de naam van EGO. Vriend(inn)en worden door hen beroddeld en zij ontvangen ondertussen een lach op het gezicht van hun vermeende vriend(in). Ik stond echt versteld. Veel mensen lijken echt gemeen, haatdragend en erg op hun EGO gesteld. Deze mensen zijn modelburgers van buiten, mensen zoals jij en ik. Naar de buitenwereld hebben zij het hoogste woord: ‘ik doneer naar dit… ik doneer naar dat…” ondertussen houden ze hun hand op de knip wanneer iemand in nood is (jawel je moet in het meest gunstige geval tot op de cent terugbetalen en het liefst vastleggen in een constactje). En dan heb je weer een groep die beweren het woord “eerlijkheid” hoog in de vaandel te hebben, maar ondertussen draaien zij met alle winden mee. En zo kunnen wij oneindig doorgaan.

Naast het bekijken van de bovengenoemde televisieprogramma, waarvan ik toch schrok hoe mensen die zo vast zitten aan hun EGO, kan ik toch het meeste schrikken van de krantenartikel die ik een tijdje geleden onder ogen kreeg. 17 oktober om precies te zijn. In het AD om nóg concreter te zijn. Daar las ik tot mijn grote ontsteltenis dat er geschat wordt dat 30% van de mannelijke "model"burgers homocontacten hebben, graag in homosauna’s, darkrooms en thuisfeestjes komen. Dit was naar aanleiding van die beesten die tijdens hun thuisfeestjes enkele jaren geleden hun laveloze gasten met hun bloed met HIV inspoten. Dit kwam twee weken geleden eindelijk tot een uitspraak. Deze modelburgers zitten aan de drugs om hun uithoudingsvermogen op peil te houden. Op zulke griezelige avonden wordt er wat afgewisseld van partner en alle mogelijke sex die je kunt bedenken gebeurd. Hiermee worden de grenzen opgezocht en steeds weer verlegd. Verder wordt er duidelijk gemeld dat binnen de heterowereld de parenclubs als paddenstoelen uit de grond schieten. Tel dit eens op met de gewone "modelburger" die met Het moment van de Waarheid meedoen. Erg hè?

Waar zijn dus die modelburgers die naar hun naaste omkijken?
Waar zijn de modelburgers die niet met hun (voor)oordeel klaar staan - ook niet vanuit hun levensfilosofie (en zelf een potje van maken)?
Waar zijn de modelburgers die ook graag naar de natuur en dieren omkijken en actief meedoen om ook voor hen een betere wereld te creëren?
Ze zijn er wel, maar zij hebben écht het laagste woord. Dát zijn de mensen die niet zo nodig de ander de les lezen, een mes "ongemerkt" in de rug steken, die vieze levenswijzen uit de weg gaan en de ander met eerlijkheid en transparante houding toetreden. Je zou haast denken dat ze schaars zijn geworden en ik geloof ik helaas ook, maar door zelf een goed mogelijk voorbeeld te geven, denk ik dat je veel mensen mee kan slepen in het predicaat "modelburger".

En of ik een modelburger ben? Zoals ik zei: het antwoord is subjectief. Ook in deze.