(mijn papa [72] en ik)

De afgelopen 10 uur heb ik het gevoel voor onvoorwaardelijke en onbaatzuchtige liefde voor mijn vader tot diep in mijn ziel gevoeld. Ok, ik wist dat mijn liefde voor mijn vader erg diep lag, ik weet dat hij als vader mij onvoorwaardelijk en onbaatzuchtig lief heeft (haast vanzelfsprekend).
Na een tijdje googlen, kan ik met alle respect weinig vinden over onvoorwaardelijke en onbaatzuchtige liefde van kinderen náár ouders, dus ándersom.
Onvoorwaardelijke liefde an sich voor je partner schijnt al helemáál niet te bestaan en anders ben je mesjogge. Ook dáár ben ik niet zo zeker van. Ik ben een mesjogge ervaringsdeskundige!

Verschil tussen onvoorwaardelijke- en onbaatzuchtige liefde
Onvoorwaardelijke liefde is de liefde die je voor jouw ouders, kinderen en je partner (wellicht nog andere mensen in jouw wereld) waarin de ándere persoon de volledige onvoorwaardelijke ruimte en vrijheid krijgt om bij jou zichzelf te kunnen zijn.
Onbaatzuchtige liefde is de liefde waarin je niets terug verlangt. Als jij altijd voor jouw partner klaar staat, voor jouw kinderen en ouders oid., dan verwacht je werkelijk niets voor terug. Ook al verzaken zij dezelfde plicht naar jou toe.
Ik heb hierin twee goede leermeesters in gehad: mijn vader en mijn moeder.

Komt onvoorwaardelijke en onbaatzuchtige liefde voort uit een G’ddelijke gebod?
Ik heb de laatste 10 uur dus ontdekt dat mijn liefde voor mijn vader alle materiële overstijgt, mijn woonwens in Israel. Ik ontdekte meer dan ooit dat eren van jouw ouders inderdaad een G’ddelijke instelling is, puur om het feit dat dit ook een G’ddelijk gegeven is (ómdat het een G’ddelijke instelling is). Waarom?
Het Jodendom leert ons het volgende: De Tien Geboden op de twee Tafelen kunnen we opsplitsen in 5 Geboden dat de relatie tussen mens en G'd centraal zet en 5 Geboden dat de relatie tussen de mensen onderling centraal zet.

Hasjem vindt het eren van ouders zó belangrijk, dat hij het eren van ouders in verband legt tussen Hem en de mens. Dit om het feit dat bij scheppingsproces van een nieuw mens twee partijen betrokken zijn: Hasjem (schenkt het kind een ziel, geest en intellect) en de ouders (lichamelijke aspecten van het kind, maar ook karakter en talenten). Door jouw ouders te eren, eer je Hasjem. Jij moet jouw ouders niet alleen eren vanuit sentimenten en liefde, omdat sentimenten en liefde erg broos en subjectief kunnen zijn. Je moet jouw ouders eren omdat dit jouw verplichting tot Hasjem hebt. Het eren van jouw ouders is in de Tora de hoeksteen van het geloof en staat gerant voor de vorige vier geboden (zie hiervoor Kiddoesjien 30b-31a).

Wat betekent "eren" van jouw ouders?
*hun status als ouders verhogen en
*voor zorgen dat ze het comfortabel hebben zoals eten en drinken, kleden en hen ondersteunen (Wajjiqra/Lev. 19:3).

Een eerste gebod hierin is dat men moet erkennen wie hun ouders zijn, men mag niets doen waarin hun eer te grabbel wordt gegooid of hun status als ouders verlaagd wordt. Men moet hun ouders onbaatzuchtig (hier heb je het al!) dienen en niet vanuit een discutabele reden. Ook mag je ook niet op of in de naam van de ouders zweren. Alles wat hun status als ouders verhoogd wordt is meer dan toegestaan (RaMBaN). Een tweede gebod in deze is dat wij onze ouders moeten eren in die zin: vrees hebben door hen niet te beledigen of hen in achting laten zakken.

Ik heb de laatste 10 uur gemerkt dat mijn liefde, die enorm door Alexander gesteund wordt, voor mijn vader verder reikt dan mijn vrijheid (we zouden hem zo in huis nemen en onze alijah naar Israel desnoods tot zijn dood toe uitstellen), materialisme (hij kan al het geld wat hij voor onderhoud nodig heeft krijgen) en mentale steun (hulp bieden die híj nodig heeft en niet wat ik denk wat hij nodig heeft). Hij is al 12,5 jaar gelukkig in zijn relatie, maar gestel dat ik niet gelukkig zou zijn met zijn partnerkeuze, dan is mijn onbaatzuchtige liefde die mij er toe brengt om boven mijn gevoel te staan. Al zóu dit een breuk tussen mijn en mijn vader betekenen. Zijn geluk met zijn partner is mij veel meer waard, dan mijn gevoel en zal desnoods een stap terug doen. Gelukkig is dit niet ter sprake, in tegendeel. Ik ben zelfs erg blij met papa’s keuze!
Dit geldt uiteraard voor Alexander en zijn ouders. Zijn onbaatzuchtige en onvoorwaardelijke liefde voor hen wordt op zijn beurt weer gesteund door mij. En onze onbaatzuchtige en onvoorwaardelijke liefde voor elkaar wordt gereflecteerd in de plaats die onze ouders in ons leven hebben.

(mijn Alexander en ik)

Hoe uit zulke liefdes dan in jouw relatie met jouw partner?
Ok, ouders naar kinderen en visa versa is duidelijk en erkend. Maar nu tussen de partners, want daarin wordt stellig beweerd dat deze liefde onmogelijk onbaatzuchtig en onvoorwaardelijk kan zijn. Dat valt naar mijn inziens te bediscussiëren op de volgende gronden:

1. de keuze van je partner. Je kiest de partner uit die bij jou pást als áánvulling van jou. Waar jij in te kort komt, vult jouw partner jou aan en visa versa. Naar mijn idee is een gezonde relatie en relatie zoals de Kabbalah (Joods “mystieke” leer) ons leert hoe dit is ontstaan. G'd schiep de zielen zodanig, dat zij eerst niet te onderscheiden waren in mannelijk of vrouwelijk. Deze tweeheid was één in zichzelf, gelukkig gehuwd en uiterst close met elkaar. Eenmaal beneden aangekomen (middels geboorte), worden zij gescheiden en alleen G'd weet waar de twee helften op aarde rondlopen. Door de weg van de Tora kan de ene helft de andere vinden en in het aardse leven herenigd worden. Als de 2 helften elkaar tijdens het leven hier ontmoeten, voldoen zij aan de Waarheid, daar hun hereniging al vaststond voor hun geboorte! De man en vrouw worden beschouwd als één lichaam, één geheel en dat de fysieke vereniging tot doel heeft het leven te vereeuwigen.

Mijn conclusie in dit punt is dan dat onvoorwaardelijke liefde voor jouw partner voortkomt uit liefde voor je naaste ALS jezelf, en dit dan verfijnd in de liefde voor je partner. Liefde voor je partner is dus in feite pure ZELFLIEFDE. Als je dit hebt, zul je niet snel eindigen met een persoon die niet bij je past, wáárdoor een onvoorwaardelijke liefde een zelfverloochening wordt, dat weer resulteert in exact het tegenovergestelde. Je verandert SAMEN en ondergaat SAMEN de ontwikkelingen in jouw leven, waardoor het dekseltje altijd op dat potje blijft passen.

2. onbaatzuchtigheid ligt ten grondslag aan het feit dat je niets terug verlangt. Jij vinkt niet af hoe vaak jij bijvoorbeeld de afwasmachine uitgeruimd hebt door vervolgens hierop jouw liefde te baseren. Concreter gezegd: jij kan een stap in jouw carrière achteruit doen om jouw partner voor te laten gaan. Dit zonder een vergelijkbare daad van jouw partner terug te verlangen.

Als deze twee punten nu in iemands leven een feit is, hoe kan een ander zeggen dat onbaatzuchtige en onvoorwaardelijke liefde in een liefdesrelatie niet kunnen?

Rijkdom is…
… dan ook wanneer je deze liefde krijgt van jouw partner EN ouders, maar ook dat je deze (terug) kan geven aan jouw partner en ouders. Dat kan niet iedereen zeggen. Wij wel. Daarom zijn de Van Dijkhuisjes en de Van Calckjes bererijk!