|
|
Opaatje
(03-12-05)
Niemand ontkomt eraan: ouderom. Ouderdom is de herfst van je leven en ik merk dat ons Riddetje langzaam in deze fase komt. Gisteren was het voor de Sjabbat weer tijd zijn hokje te verschonen. Met name zijn slaapkamertje is erg belangrijk. Ten eerste duurde het een eeuw wanneer Patzertje eindelijk zijn huisje (lees slaapkamertje) kwam. Ten tweede duurde het een eeuwigheid voordat ik hem eindelijk in zijn loopbal kreeg om vervolgens hem rustig door de huiskamer te laten wandelen. Zoals ik Patzer een beetje heb geanalyseerd zag ik dat hij erg stijfjes was en voor zijn doen langzaam. Patzer als kleinste soort hamster ter wereld is zo klein en even rap als een muis. Nu is daar even weinig van te merken. Maar dat mag, want van oude mannetjes verwachten wij evenwel niet dat zij binnen een astronomische tijd de marathon afleggen. Toch is het niet echt leuk om je hamstertje te zien aftakelen. Ik heb al een object uit zijn hokje gehaald om het voor hem wat ruimer te maken waardoor hij het hopelijk makkelijker zal krijgen. Mijn ervaring met mijn hamsters is dat ik in het verleden wel vaker dacht: 'het zal niet meer zo lang duren eer...', maar op twee na heb ik altijd ongelijk gehad. Laten we dit voor ons opaatje van het huis ook hopen, want hoe klein het mannetje is, zo groot is hij van karakter!
|
|
|