Vandaag gelezen:

Cursus opvoeden bij eerste kind

Het kabinet wil ouders voortaan een opvoedcursus aanbieden bij hun eerste kind. Zo wil het voorkomen dat kinderen ontsporen. Ouders die de hulp weigeren, kunnen als er problemen ontstaan in het gezin, alsnog worden verplicht de cursus te volgen.

Het kabinet vindt ook dat ouders, als ze in de fout gaan bij de opvoeding, eerder onder toezicht moeten worden gesteld.

Verder moet er volgens de plannen extra geld komen voor die gemeenten waar veel sociaal zwakke gezinnen wonen. Gemeenten ontvangen nu nog geld op basis van het aantal kinderen en niet op basis van het aantal probleemgezinnen.

Bron: NOS

Waar is de tijd toch gebleven toen kinderen nog écht werden opgevoed?
Waar is de tijd dat een pedagogische tik de normaalste zaak van de wereld was?
Waar is de tijd dat grote mensen nog met u, meneer, mevrouw, tante of oom werden aangesproken?
Waar is de tijd dat papa en mama bepaalde wat goed was voor het kind?
Waar is de tijd waar papa en mama iets konden verbieden met een degelijk uitleg, zonder in discussie te gaan?
Waar is de tijd waar respect voor ouders een van de grootste prioriteiten van het leven van een kind was?
Waar is de tijd waar meisjes met papa wilden trouwen en jongetjes met mama?
Waar is de tijd waarin kinderen ouders blindelings vertrouwden?
Waar is de tijd dat een kind dat de ouders in elkaar sloeg een uitzondering was?

De ene nanny heeft haar werk net afgerond of de volgende dient aan. Crèches puilen uit omdat mama zo nodig net zoveel centjes als papa wilt verdienen. Nieuwe generatie sleutel-“kids” is aangebroken, want hé het kind wordt tegenwoordig aan de lijst toegevoegd:

Vind je het gek dat kinderen ontsporen? Vind je het gek dat ik op mijn werk een jonge dame aan de telefoon krijgt die doodleuk vertelt (zonder enige schaamte) dat ze van school is getrapt en daarom informatie bij mij moest inwinnen? Vind je het gek dat zij te beroerd was om mij met mevrouw aan te spreken en mij met “jij” aansprak (wat overigens direct door mij de kop in gesmoord werd)?
Vind je het verbazend dat zelfmoordneiging en niet willen leven onder de jeugd meer is dan ooit?

Hoe gek is het dat Alexander en ik soms denken: ‘gelukkig geen “kids” (zelfs woordje “kinderen” is tegenwoordig te ouderwets)? Gaat het om het kind? Nee, het gaat erom wat de wereld van vandaag kinderen nog te bieden hebben…. laten we hen vooral geen strakke discipline bijbrengen en lerare... ach, men spreekt ipv over "pedagogen" nu over studiebegeleiders, waarom niet? Leraren bij de voornaam noemen is immers cool.

Wij zijn op onze generatie afgeknapt van wie sommige de hersenen, consideratie ontbreken, maar overvloeien van hebberigheid waardoor het kind het onderspit delft. Waardoor wij niet in staat zijn een goede opvoeding te geven, zodat bij de kinderen later zelfrespect ontbreekt met álle gevolgen van dien.

Een kindje is bij ons meer dan welkom, maar niet ten koste van… het kind zelf! Wanneer je een cursus mama-papa-zijn nodig hebt moet je je afvragen waarom je een kind wilt en of je er al aan toe bent...