In tegenstelling tot Pesach in Jeroesjalajiem vorig jaar, was het dit jaar Pesach vieren in onze eigen kehille. We werden ruim voor die tijd door vrienden uitgenodigd te komen seideren. In de eerste instantie wilden wij graag op de uitnodiging ingaan, maar nader hand leek het Alexander onverstandig om rond 3.00 am. door bepaalde buurten te wandelen om uiteindelijk weer in ons dorp veilig aan te komen. Totdat wij tijdens een les over Pesach van een van onze rabbijnen hoorden dat in de nacht van Pesach de Joden het meest door Hasjem beschermd werden, belden wij direct in de auto naar onze vrienden om te melden dat wij bij nader inzien toch wilden komen."YESSSSS" klonk het enthousiast aan de andere kant van de lijn en de voorpret kon beginnen.

Ik ben niet de enige die alles op beeld zet. Hier fotograferen we elkaar.

Ongeveer drie weken van te voren zijn wij verdieping na verdieping het huis chameets vrij aan het maken. Toch weer heel erg veel rotzooi weggegooid. Het was even stevig aanpoten en voor mijn gevoel waren wij toch weer te laat begonnen omdat we natuurlijk niet 24 uren p/d 6 dagen p/w met de Pesachschoonmaak bezig waren. Ook moesten wij Pesachinkopen doen en achteraf had je van het ene teveel en van het andere tekort. Toch mocht het de pret niet drukken.

Op weg naar sjoel zagen wij dit iedere dag. Na de 8e Pesachdag ben ik 's ochtends om 08.00 direct in Frits gestapt op asap nog mooie foto's te maken om te laten zien wat wij dagelijks zagen... wat een SCHATJES he?

.

Eerlijkheids halve moest ik toegeven dat ik eigenlijk vergeten was dat NL ook mooie plekjes kent!

Ontzettend leuk geseiderd. Ik had mijn eigen Haggadah meegenomen die ik vorig jaar in Jeroesjalajiem had gekocht en de kinderen vonden hem prachtig. Nog een stel en kinderen van de kehille deden mee en ouders van onze vrienden. De avond/nacht vloog om en hoewel pa ons op de heenweg had gebracht, hebben we gewandeld naar huis en waren wij lagen wij rond kwart voor vier in bed. Onze vrienden hebben tot bijna het viaduct meegelopen, wat toch ongeveer 1/3 van de wandeling besloeg! De nachtwandeling was echt heerlijk.

Het was een feestje om iedere morgen de paarden los gelaten zien worden en dat zij dan het weiland in renden om met hun allen eerst wat rondjes te galopperen van het ene weiland naar de andere. Stofwolken hingen boven de weilanden. Ze kwamen aanrennen om vervolgens te verdwijnen naar het eerste weiland om weer terug te rennen naar het twee weiland om na een aantal rondjes rest van de dag heerlijk in het tweede weiland te smikkelen aan het gras. Alexander had 'wat'met het tweede paardje van links. Het zijn de vlekken...

Alexander met Eithan

Als je denkt dat Tehilla en ik samen op de foto staan, moet je nog maar eens goed kijken...

De volgende morgen 08.00 uit bed, want 10.00 hadden we sjoeldienst. Was een mooie dienst - met priesterzegen en fijn Hallel zingen - en op de terugweg naar onze vrienden om daar te eten vroeg de rabbijn of wij de koach hadden om 'savonds met onze vrienden en kinderen te komen seideren. Hartstikke leuk, wat we ook gedaan hebben.

Dit deed ons allemaal een beetje aan Tel Dan denken...ook al vind ik niets tegen de schoonheid van Israel opwegen...

Na het eten liepen we naar huis om thuis enkele uurtjes te rusten om vervolgens weer naar onze vrienden te lopen om gezamenlijk naar de rabbijn te gaan.
Ook deze seider was super gezellig! Ondanks we later aan tafel gingen dan de dag ervoor, lagen wij ook weer rond half 4/kwart voor 4 in bed. De wandeling was tot aan de brug iets anders. Ook een fijn verzetje!

Beekje bleek ijs, ijskoud te zijn. Ik ben de enige die er niet in is gegaan. Kinderachtig he? Maar ondertussen geen koude natte voetjes!

De volgende morgen waren wij weer netjes op tijd om 10.00 in sjoel en na sjoel weer bij onze vrienden - waar wij overigens al bijna een jaar ieder Sjabbes lunchen - gegeten. Wederom gezellig en lekker. Omdat het weer fantastisch is, hebben we ook veel in de tuin gechilled en heen en weer lopen was geen straf. Prachtig uitzicht, genieten van de vele dieren en hun jongen, de zon en de feeststemming, waanden we zoals iedere Sjabbes buiten de maatschappij.

In deze twee dagen en een avond hebben wij 50 kilometer gelopen! En we moesten nog veel meer lopen, want de afsluiting van Pesach is ook twee keer heen en weer lopen en uiteraard valt ook nog een Sjabbes in Chol Hamo'ed wat ook een keer heen en weer lopen is!

Het was adembenemend om de broedende zwaan hier dagelijks op haar nest te zien. Ook hier een kort bijzonder verhaal... we hebben haar op dezelfde moment dat wij een week of 6 geleden hebben genoten van het eerste lenteweekend toen wij op weg naar Sjoel twee net pasgeboren lammetjes in de weiland zagen [de 'plekken' in het gras was nog te zien en ze waren zooooo klein], was deze zwaan druk bezig met de bouw van haar prachtige nest. Dat was ook zo leuk om te zien. Ik kon de foto's echt niet dichterbij nemen, want haar mannetje stond op wacht! Weliswaar in het water, maar dieren stressen mag niet!

Ook wij blijven kinderen... hetzelfde grapje gewoon drie keer herhalen.

Chol Hamo'ed was ook echt een vrolijke boel. Veel met onze vrienden gechilled en hun kinderen in het bos bij ons in de omgeving [zo'n kilometer of 25]. Het was de ochtend/middag voor Sjabbes. We werden gebeld of wij zin hadden lekker in het bos te wandelen naar een plekje dat ons vast aan Tel Dan zou moeten denken [wat overigens best klopt!]. Ook al hadden we andere plannen runt-um-Hause, die wijzigden we direct, want we zijn graag mee gegaan. Het was hartstikke leuk. Ik had nog Pesach-snoepjes van Alexander over voor de kinderen en voor de kinderen van 37+ jaar oud. Met twee auto's zijn wij op weg gegaan. Twee middelste kinderen wilden graag in Frits mee, kinderzitje paste prima in, en natuurlijk moest het dak open!
Bij het beekje waar we zouden blijven, heb ik even mijn vader gebeld.

Nog een 'Tel Dan-tafereel'

De volgende dag met Sjabbes zijn wij naar pa en ma gelopen, echter ik meende dat zij een feestje hadden met een etentje [op weg naar huis zagen we hen nog rijden] waardoor wij dan toch voor niets door de buurt zouden wandelen. Alexander zei dat hij toch even wilde kijken of ze er waren en anders is het een gezellige wandeling op een warme lenteavond. Dat laatste was het zeker. We hadden allebei gelijk. Pa en ma waren inderdaad naar een feest maar de wandeling was heerlijk. Ik zag een waterhoentje pontificaal in de wijk zonder beschutting op haar nest broeden. Omdat wij deze dagen zoveel moois hebben gezien op weg naar sjoel en/of onze vrienden en rabbijn, besloot ik voor mezelf om na Jamiem Toviem de eerste en de beste morgen vroeg op te staan om favoriete plekjes even op de gevoelige plaat te zetten, zodat het niet van mijn netvlies kan wijken [vandaar al die pics]!

Is de groepsfoto gelukt?

Pontificaal in de wijk. Dit kwam je tegen als je 's avonds met de jom tov nog een wandelingetje voor slapen ging maken. Vrouwtje op de nest en het mannetje aan de overkant op wacht. Uiteraard is deze foto na jamiem toviem geschoten. Ook die ene woe.morgen vroeg net na 8-en.

De kleinste en de grootste

Na Sjabbes, de zondag, was het 'chr. Pasen' en pa en ma vroegen of wij kwamen barbecueën. Sterker, ma kwam tijdens Chol Hamo'ed, de donderdag, onverwachts 'smiddag lekker in de tuin zitten om ons uit te nodigen, waar we direct 'ja' op zeiden. Ik zat ondertussen in mijn gedachten te plannen wat ik wel en niet terug mocht dragen omdat het Jom Tov afsluitende Pesach-dagen zouden zijn en nmi is dat alles wat je nodig hebt voor Jom Tov [kaarsen, siddoer, matzes, etc.]. Dus heb ik de jom tov kaarsen na het eten, wij aten natuurlijk aangepast met matzes [ma nam ook een matze], aangestoken die ma heeft laten branden op hun slaapkamer toen wij weggingen. Zo lief.
We hebben na het eten en openen van de jom tov Catan basisspel gespeeld. Raadt wie er heeft gewonnen *ahum*.

Lekker chillen ...

Met de Jamiem Toviem van de afsluitende Pesachdagen, zijn wij natuurlijk weer naar sjoel gegaan en bij onze vrienden gezellig gelunched. Lekker wezen chillen in de tuin [inmiddels ben ik in mijn gezicht goed bruin geworden] en weer teruggelopen.

Ondertussen heb ik tijdens de dagen goed op de keuken gelet en probeerde weer de keuken van Lea in mijn herinnering op te nemen toen ik deze vorig jaar met Alexander en Joel heb ingepakt. Hier, zowel bij onze vrienden als bij de rabbijn, zag ik een ander methode van keuken inpakken met plastic die van te voren gesneden zijn die je vervolgens op de gekasjerde aanrecht oplegde/plakte en net zover als bij Lea met dat platic inpakte [zie filmpje].

Een van de mooiste foto's...

Goed idee, daar naar mijn weten in NL wellicht niet dat dikke zilverpapier te koop is dat ruim een week op de aanrecht oid kan blijven liggen zondr stuk te gaan. Ook was de kraan bij beide afgewerkt. Bij Lea een pantykousje oid en bij onze vrienden plastic oid. Ook overeenkomstig [waarom zeg ik dit, puur om het feit dat beide families een andere minhag volgen] was het afplakken van de tafels, speciale chameetsvrije tandpasta en gootsteen [plastic bakken die in de gootsteen passen waar een gat precies op het afvoertje van je gootsteen past]. Leuk om dit te herkennen, omdat ik voorgaande jaren, dus twee jaar geleden en daarvoor dit nooit geweten heb. Hier leer je gewoon van om volgend jaar ook de mitwes van Pesach mooier en beter uit te voeren.

Ondertussen hebben de honden rijst met bonen en matzes gegeten. Met een apart pannetje en bestek mag ik voor de honden kitnijot maken. Echter het mag ook weer niet samen in de afwamachine.

Snel naar huis... Sjabbat gaat over een paar uur in en wij allemaal moeten alles nog doen!

Het was een heerlijke relaxte Pesach en Pesach Chol Hamo'ed. We hebben oprecht genoten met onze vrienden en met de rabbijn en zijn gezin. We hebben het vreselijk naar onze zin gehad, het weer was alle 8 dagen warm zomers te noemen en de natuur was ook schitterend.

Volgend jaar [weer] in Jeroesjalajiem [mocht Cheila chas wesjalom niet meer leven...] en anders gewoon weer zoals dit jaar wat zeker ook geen straf was!