PINK RULEEEEZZZZZ (26-jan-2010)

Al maanden, zoal niet jaren erger ik mij dood aan mijn laptop. Niet om het apparaat zelf, want mijn Dell Inspiron|6400 heeft tot op de dag van vandaag mij goede diensten bewezen. Mijn ergernis zit het in het feit dat die rot Windows gewoon nooit goed draait. Alle Windowsfans kunnen het tegendeel roepen, maar als jij Linux niet kent, kan ik me voor stellen dat je iets dat slecht draait maar je weet niet beter het als ‘goed’ bestempelt.
Ik erger me vreselijk dood dat mijn verbindingen zo traag zijn en zodra ik op Linux draai, gaat er een wereld open. Als ik muziek via onze netwerk wil beluisteren, fingers crossed dat ik de hele cd kan afluisteren… (nu gaat het goed overigens, van morgen voordat ik 2 keer de laptop heb herstart).

Maanden geleden heeft Alexander vervolgens een dual Linux/Windows voor mij gemaakt, maar een of andere manier start ik mijn laptop toch op in Windows. Alexander heeft namelijk tot op de dag van vandaag geen tijd gehad om mijn Linux goed in te richten zodat ik overal bij kan.

Van het weekend hebben we afgesproken dat ik komende week mijn laptop zou ‘opruimen’ en dan zou Alexander laatste voorbereidingen voor mij regelen zodat ik helemaal over kan gaan op Linux. Geen enkel probleem ware het niet dat ik me vandaag bedacht dat ik deze laptop sinds ik bij Defensie werkte. Dus nog vóór KPN! Omdat deze laptop erg compact, gewoonweg nog erg mooi is en goed draait, besefte ik gewoon niet dat ik op een oude bak van bijna 3,5 jaar draai. Ok. Dat word mij te oud, bedacht ik vanmiddag en dus stoorde ik Alexander in zijn drukke baan. Maar als ik the magic word “laptop oid KOPEN” gebruik, en als zijn werk dat toelaat, dan ga ik voor.

Wachtwoord: laptop.
Tweede wachtwoord: Linux.
En ik was binnen… mijn man was een en al OOR.

“Poes, luister. Ik heb er over na gedacht, maar ik vind het belachelijk dat je weer tijd in mijn laptop opnieuw moet optuigen oid. Ik vind het slimmer om een nieuwe laptop voor mij te kopen die alleen maar op Linux draait en mijn oude, voor de enkele keer in een jaar dat ik het nodig heb, gebruiken we voor Windows. Maar ik wil een ROZE, hoor je me? R-O-Z-E”.
Roze was bijna een vereiste!

Nou geloof me, de laatste uur is Alexander alleen maar met mijn roze laptop bezig geweest en hij staat nu in de backorder bij Dell. En hij heeft gelijk een WITTE muis voor mij besteld, want, zo redeneerde hij, “Truus wilt die zwarte toch niet. Zij vindt wit en roze vast heel mooi staan.” Goed gedacht van mijn husbannie!

Hij kent mijn Didi-roze-zesjarige-gedachtenspinsels!