|
|
Hoe moet iemand reageren als je vertelt dat je wereld groter is geworden sinds dat jij je eerste vlucht achter de rug hebt en ontdekt hebt dat de wereld véél meer te bieden heeft dan alleen NL, B, DL, Fr en Sp? "Oh super zeg, ja de wereld wordt door het vliegen steeds kleiner." Mensen kijken vol verwachting dat je verder vertelt… Een reisje Griekenland? De Canarische eilanden misschien of ben je rijk genoeg om een ticket naar de VS te betalen. Nee, geen van allen. Tis gaver (nee, dat zeg je niet hoor, dat het gaver is), tis Israël. Gezichten vertrekken… Je ziet die ogen… je hoort hersens kraken: "wat ziet ze toch in dat land, dat gewelddadig volk". Ik heb ze inmiddels veel gezien hoor. Slechts enkele die enthousiast zijn. Enfin, vandaag was het toppunt. De ogen vielen zowat uit de kassen, want de verhalen heeft hij als militair uit de eerste hand, omdat drie vrienden bij de VN-vredesmacht werk(t)en en allemaal een keer een uitzending naar Israël gehad. De eerste kritiek ging dus ook direct naar Israël. Ik trachtte zo snel mogelijk te nuanceren dat hij verhalen hoort en ik ook verhalen hoor, maar je moet er toch zelf geweest zijn om er een goed beeld over te kúnnen krijgen en dan nog is het zeer beperkt. Ik moet dan vreselijk op mijn tong bijten en ook op mezelf dat ikzelf niet te eenzijdig reageert. Enfin, ja de Palestijnen - werd er schoorvoetend toegegeven - zijn ook geen lieverdjes, maar… maar… ze zijn tweederangs burgers als het om opleiding en hulpverlening (ziekenhuisverzorging was het voorbeeld) zou gaan. En ja hun leger is super… gediciplineerd en ondanks het NL-leger internationaal erg goed staat aangeschreven, haalt het niet bij het IDF. Fijn, dat wordt dus nog
toegegeven en ook dat de media alles vreselijk opblaast.
Ik merk lieve kijkbuislezertjes van mijn weblogje, dat ik niet in alle rust en enthousiasme kan vertellen dat ik naar Israël ben geweest en al mijn volgende reis geboekt hebt naar datzelfde héérlijke land. Mensen kijken er vreemd tegen aan en verbinden politiek toch met mijn keuze om daar op vakantie te gaan. Mesjogge. Ik kom daar op de eerste plaats vanuit mijn geloofsovertuiging: dit is G'ds land. Klaar. Daar kan geen VN-"vredes"macht tegen op. Ik kom daar op de tweede plaats als Joodse die daar als een visje in het water voelt (zelfs Alex is zo blij dat we weer gaan en verheugt zich er ernorm op). Ik kom daar op de derde plaats idd om de schatkist flink aan te spekken. We kunnen het goed doen en wat is heerlijker een vakantie te hebben en hiermee ook nog eens het toerisme op te krikken en in het bijzonder de kiboets waar we eerder zijn geweest lekker bij te spekken omdat Israël door de Palestijnse opstandingen veel in IDF heeft moeten steken waardoor er weinig geld over is voor andere prioriteiten en veel toeristen wegblijven. Maar denk je nu echt dat ik dat zeg? Is het niet hetzelfde als "ik ga naar Indonesië. Wat een triest en arm land onder de terrorisme, natuurgeweld en armoede" Ach, dan ben je zowat een held dat je daar naar toe gaat en indirect door je rijkelijke vakantie de schatkist bijspekt en mensen die daar wonen door je aanwezigheid een hart onder de riem steekt. Waarom is het dan zo'n schande als je hetzelfde voor Israël wilt betekenen? En dit loslatend, WAAROM wordt politiek altijd gerelateerd aan mijn reisjes en interesse in het Joodse volk, MIJN volk die ik onder geen omstandigheid zal los laten? Waarom zijn reisjes naar Israël bijvoorbaat POLITIEKE reisjes? "Je bent (*gelukkig) vast niet praktiserend (*vroom) Joods". Ik keek hem aan… "mijn rabbijn is van de Chabad… je weet wel, een Chassidische stroming met die pijpenkrulletjes aan de zijkant" met de handen bewegend naar mijn oren...
|
|
oek:
Politieke
vakanties (16-01-2007)
|
