Hond in de pot deel I (15-08-2006)

Dat wij wat vreemde hondjes hebben is bekend. Maar dat wij een heuse fruitvliegje in huis hebben, zal vriend en vijand versteld doen staan.

Deze zomer hebben wij ontdekt dat wij een vreemde herder hebben. Ok, we zijn al achter dat hij een beetje kinderlijk is voor zijn leeftijd, een beetje riekt naar een vorm van ADHD, maar wat zijn lievelingskostje blijft te zijn, dat verbaasd ons enigszins.

Jahroah is dol op yoghurt. Dat kunnen we nog indenken, maar fruit…. Jahroah doet een moord voor een fruitsalade. Wat zit er in? Allereerst appel. Appel vind hij echt het allerlekkerste. Daarna gaat hij voor de ananas! Lekkere verse ananas, niet uit blik, maar zelf gesneden. Maar perzik of nectarines, hij draait zijn pootje er niet voor om en gaat niet uit de weg voordat hij zijn fruitprakje heeft gehad!

Cheila daarentegen is niet zo gek op fruit, maar omdat Jahroah in haar ogen niet te veel mag hebben, eist zij ook het fruit op en met lange tandjes eet zij het op, want stel je voor dat Jahroah veel zou krijgen. Dat kan natuurlijk niet.

Maar het toppunt van “ahhh wat lief…” was toch afgelopen zondag. We hoorden beneden een gestommel en een gerommel en Alexander is gaan kijken en kon zijn lachen niet mee inhouden. Ons fruitvliegje, ons kereltje was aan het spelen. Heel schattig was hij aan het spelen en zich vermaken met een … pistachenootje. Wat een kind! Oh smelt, smelt! We waren echt ontroerd hoe lief ons fruitvliegje is.

Wat een zegen om zulke viervoetige behaarde kindjes te mogen verzorgen!