|
|
(Lolly en Puckie vandaag, inmiddels 6 weken na de verhuizing) 5 oktober was het zover: Lolly ging verhuizen! Na een klein maandje smachtend naar een mooie dame te moeten loeren, praten en aandacht te trekken zonder maar te kunnen aanraken, werd zijn geduld beloond: Lolly en Puckie zijn gaan samenwonen. Nu moesten wij wel even kijken wie
bij wie ging wonen. De beslissing was al snel gemaakt: Puckies kooitje
is veel ruimer en met name hoger, dus het was niet meer dan logisch
dat Lolly bij Puckie zou in trekken. En intrekken moet je letterlijk
nemen: Lolly kwam met huisraad (schommel, badje, zijn flexibele modulaire
- ahum - zitstokken) en al bij zijn toekomstige vriendinnetje wonen.
Ondertussen heeft Puckie ook huisraad: ook een schommel, een trapje
en speelringen. (Puckie en Lolly in Lolly's kooi. Puckie kwam Lolly letterlijk halen) Toch was het een hele onderneming die twee bij elkaar te krijgen. Beide niet tam en Lolly is een tikkie gestressed. Ik ben van mening dat je tere diertjes als vogeltjes zo min mogelijk stress moet bezorgen, dus ik nam álle tijd ipv hen een voor een te vangen. Ik maakte de twee kooien open en zette de beide in/uitgangen tegen elkaar aan zodat zij toegang hadden tot de beide kooien, maar ondertussen niet konden ontsnappen. Minuten gingen voorbij, kwartier,
uur, uren en opeens was Puckie het ogenschijnlijk zat. Ze nam initiatief
en klom het kooitje van Lolly binnen. Voor mij het moment om Naast het feit dat zij veel dingen samen doen, kwebbelen, tikketjes spelen, zoenen en eten, hebben zij ook hun eigen bezigheden. Zo vind Lolly het geweldig om keihard zijn keeltje op te zetten.. Het is gewoon lachwekkend hoeveel herrie uit zo'n klein strotje kan komen. Gewoon heel aandoenlijk. Puckie vindt het geweldig om aan het belletje van haar schommel te rommelen. Sometimes trouble in Paradise?
Het is een genot en haast facinerend om deze twee samen te zien. Geen moment spijt dat wij direct hebben besloten Lolly als vondeling in huis te nemen, Puckie erbij te nemen en hn lekker samen in een kooi te laten wonen. Mazzal tov, mijn blauwe olifantjes! Mogen jullie een lang en gelukkig leven samen voor jullie hebben! (ondertussen vrees ik dat ik echt
een beetje allergisch voor jullie ben
|
|
|