In Israel loop ik merendeels op mijn gympen of...

40 paar schoenen en laarzen? (05-11-2009)

Al zo lang ik me kan herinneren ben ik gek op schoenen en laarzen. Als mijn vader vroeger zei: “we gaan morgen de stad in om schoenen voor jou te kopen”, was dat feest en kon ik gewoon niet meer slapen. Mijn liefde voor schoenen is ook erg uiteenlopend. Het begint bij nep-Crocs (ik WEIGER 30 euro voor een naam neer te leggen, terwijl het eigenlijk troep is en ik heb mijn neppers [2 paar uiteraard] opgeleukt met glittertjes) via gympen eindigt het bij exclusieve pumps die ik van de zomer nog van mijn schoonmoeder heb gekregen. Maar laarzen… dáár heb ik het meeste van en ook een extra voorliefde voor.

Toen wij vorige maand met meneer Jaap in Jeroesjalajiem aan het winkelen waren, dacht ik dat ik lichtelijk opschepte toen ik melde dat ik 39 paar schoenen/laarzen had. Omdat ik een nieuwe baan heb (andere keer meer over) heb ik mezelf op twee paar laarzen getrakteerd. Eentje 40% in de aanbieding en de andere gewone prijs, zij het bij twee verschillende winkels (Alexander beweert het verschil niet tussen mijn nieuwe laarzen te kunnen zien). Ook bij de aankoop van mijn tweede set laarzen binnen enkele dagen, haakte ik verder op het grapje van de 40 paar schoenen en laarzen door.

Platte schoentjes waar ik ook zeker een tiental paar van heb.

Maandag riep ik op mijn werk (waar ik tot gisteren even kort als Bestuurssecretaresse a.i. had gewerkt) “Mijn 41e paar, dat wordt één paar weggooien aldus Alexander”. Eergisteren wandelde ik weer door de stad en elders zag ik nog een mooi paar laarzen, maar weerstond ze. Ik weerSTOND ze, maar werd gistermorgen wel gespannen met een knoopje in mijn maag wakker: “ik wou dat ik ze had… zouden ze er nog zijn? … wat ben IK STOM geweest…” Ik besloot in de auto met enig overweging met de pauze te gaan kijken of die laarzen er nog waren.
Ik heb in geen tijden in de pauze zo doorgestapt naar de winkel waar die laarzen te koop waren en ja hoor… ze wachtten daar op mij. Omdat ik geen impulsieve koper (meer) ben, heb ik overwogen, overwogen en nog een keer overwogen totdat ik het niet meer uithield en heb ze gekocht en lachscherend zei ik tegen de verkoopster: ‘dat is paar 42”…
Maar IS dat wel zo, bluf ik (wat mi tegen mijn karakter ingaat) een beetje voor de grap of…

Sinds wij terug zijn uit Israel en onze bovenverdieping door mijn schoonouders prachtig verbouwd is, ben ik gedwongen om heel veel, heel veel weg te gooien. Van papier tot kleren tot… mijn voorliefde… schoenen/laarzen. Nou ik heb ze geteld en ben tussen 50 en 60 maar gestopt. Ik denk dat ik zo’n 40 tot 50 paar gehouden heb (Alexander heeft gelukkig de zak achterin mijn mega klerenkast niet gezien, want daar zitten vol leukste zomersandaaltjes en schoentjes in) en zeker 20 paar in de zak voor de klerenbak heb gedaan.

Ik heb dus MEER dan 40 paar, maar heb mij aan twintigvoudige van de afspraak gehouden…

 

Links: deze gympen kwamen uit Parijs. Ik was er erg gehecht aan. Ik heb die gisteren dus op de grote hoop gegooid.... ik twijfel nu... laat ik ze maar uit 'de zak' vissen.

Rechts: deze laarzen heb ik sinds Jahroah pup was. Ik heb ze nog steeds en had ze twee geleden naar sjoel onder mijn lange spijkerrok aan.