Knock, knock, Home Gedenkplaats Fotoalbum musicbox Links

Hele fijne sjabbat tussen twee allerbeste vrienden [26-nov-2011]

Afgelopen Sjabbes werden wij door de Opperrabbijn uitgenodigd voor een Sjabbaton in Eindhoven. Alles was in kannen en kruiken, ware het niet dat ik mijn plekje – naar omstandigheden heb geruild met Avi. Dit betekende een rustige Sjabbes alleen thuis met de honden en Sjabbatmiddag naar Hadas en de kinderen. Alexander zou dus voor als nog naar de Sjabbaton gaan.
Zo waren de plannen gesmeed en zo werden deze weer drastisch gewijzigd...

Net als op 16 oktober ben ik afgelopen woensdag weer mysterieus vreselijk ziek. Misselijk... niet te beschrijven. Overgeven, duizelingen waardoor je niet kon lopen en slecht ziende werd. Alexander had bij de huisartsenpost medicatie gehaald tegen de misselijkheid. Zodra ik had overgegeven en de medicatie in had genomen, ging het een stuk beter waardoor ik stantapede in staat was een persbericht voor mijn werk uit mijn mouw te schudden. Nou ja…!!!

Volgende dag moest Alexander met de Opperrabbijn naar Middelburg omdat er Parlementaire afgevaardigden van de Knesset op bezoek kwamen. Alexander was al om half 6 in de ochtend weg en langzaam werd ik weer slechter, ondanks ik die nacht bij elkaar 11 uur had geslapen. Rond een uur of 11, ook al was ik niet misselijk, nam ik toch de medicijn tegen misselijkheid in [je weet maar nooit]. Had ik dat maar niet gedaan. Toen ik om half 3 in de middag Alexander bij de Opperrabbijn thuis belde [ze waren inmiddels als weer terug] omdat ik zo slecht voelde en dat ie naar huis moest komen, zei een van de rebbetzines in onze kehille dat ik Alexander met Sjabbes thuis moest houden, als chesed voor mezelf. Chesed voor mezelf? Nog nooit van gehoord, in ieder geval, wel dat het voor anderen geldt, maar niet voor Devoirele [ik dus].

Alexander kwam thuis en besloot inderdaad thuis te blijven. Avi had ik al op de hoogte gesteld en hij vond dat Alexander thuis moest blijven en dat ik het geen eens in overweging moest nemen.
Opperrabbijn vroeg zich ondertussen af of hij ons kon helpen. Hij doet al genoeg, alleen het idee is al meer dan voldoende. En zo besloten wij dus Sjabbat ouderwets thuis te houden. Zoals in die tijd dat we nog niet naar sjoel gingen of wanneer er geen sjoeldienst is en we nog niet bij Avi en Hadas over de vloer kwamen. Want er is in New York Sjloeches van Chabad, waardoor er bij ons geen dienst in sjoel was.

Allereerst: donderdag toen Alexander thuis kwam van Middelburg naar de huisarts geweest en ik had symptomen van Parkinson, wat vlg de huisdok een sterke bijwerking van de middel tegen misselijkheid was. Zeker als je het nodeloos inneemt zoals ik dat deed! Dom, dom, dom. Baroech Hasjem zijn die symptomen tijdelijk. Nu, motsie Sjabbes heb ik nog een klein klein spoortje [typen gaat waardeloos, maar we zetten door!]. Ik moest van de dokter – jawel – een hele oxesepam van 10 mg. innemen zodat mijn spieren zouden ontspannen. Nu dat had ik geweten! Wat sterk spul! Papa belde me – hoe laat was het... 17.00?? – en ik had eten gemaakt en verder van de avond sliep ik door zo nu en dan even wakker te worden en Alexander het idee geven dat hij niet alleen ITv keek. Maar ik werd pas echt wakker gistermorgen om half 10. In 48 uur had ik 27 uur geslapen: HEERLIJK!

Toen Sjabbes inging, er werd al duidelijk een goede noot gezet, gingen we eerst lernen/lezen en Alexander ging daarna even tot over half 7 lekker slapen. Daarna lekker Kiddoesj gehouden en gegeten. Langzaam wandelden we naar mijn schoonouders waar mijn wijn al lag doordat pa diezelfde middag van me meekreeg. Dus ma en ik zaten gezellig aan de Kiddoesjwijn, olijven en de nootjes. Na een avondje bij hen gechilled hebben [wat we vaker met Sjabbes doen], lekker naar huis gegaan, wat gelezen en om 23.30 gingen de lichten in huis uit en we sliepen in een ruk door tot half 10 vanmorgen.
We zijn – nadat Alex de honden had uitgelaten – direct gaan dawnen en kiddoesj houden. Vervolgens weer heerlijk gechilled op bed met boeken totdat we uit bed rolden om gezellig weer te eten. Na het eten, nadat we net als gisteravond uit volle borst hebben bencht, hebben we lekker Katan Kaartspel met twee uitbreidingen gespeeld. Hartstikke leuk [nee, ik had vandaag pech, hahaha].

Daarna hebben we Daf Sanhedrin 98a over de komst van de Mosjiach gelernd. Daar waren we ook zeker een klein anderhalf uurtje zoet mee. Hele treffende zaken gelezen wat nu heel actueel is [lage voedselprijzen, economische crisis, etc.] wat 2000 jaar geleden is opgetekend. Ook moesten we een beetje om christenen lachen. Niet rot bedoelt, hoor. Zij geloven nl. dat Jezus op een ezel Jeruzalem net voor Pesach binnenkwam en hij door zijn volgelingen met Palmtakken werd begroet met de woorden van 'Hosjana'. Dat laatste is echt een Soekkos-handeling, dus twee feesten worden door de christenen al 2000 flink door elkaar gehaald:
1.: het moment dat Jezus op de ezel de stad ingereden zou zijn [dat zou een week voor Pesach geweest zijn] en dat hij door zijn volgelingen met Palmtakken met de woorden hosjana werd begroet [wat uitsluitend tijdens Soekkos – het Loofhuttenfeest – gebeurd].
2.: de Talmoed leert dat de Mosjiach op twee wijzen kan komen: humble op een ezel of met veel tamtam op de Olijfberg. Welke situatie het wordt, ligt aan ons Joden. Als wij zijn komst eerder verdienen, zal het met tamtam op de Olijfberg gebeuren en wanneer wij het niet verdienen, zal hij pas aandienen op het meest uiterste datum die Hasjem heeft vastgelegd en dat betekent dat wij gefaald hebben in het doen van tesjoeve [repantance] en chesed [loving kindness]. Als hij op die uiterste datum zal komen, zal het dus onverdiend zijn en komt hij op een ezel [leer HIER meer over de ezel van de Mosjiach]. Voel je de humor aan? Christenen prijzen zichzelf dus niet rijk.

Na het lernen ben ik tot einde Sjabbes [kwartiertje maar] gaan liggen en onze uiterst aangename Sjabbat was voorbij. Een Sjabbat vol gezelligheid, lachen, zingen, spelen, dawenen en lernen. Zo merk je dat Alexander en ik inderdaad de beste vrienden van de wereld zijn!!! Maar vanavond; motsie Sjabbes, gaan we door met onze kneuterige gezelligheid!