Knock, knock, Home Gedenkplaats Fotoalbum musicbox Links

Nee, ik schrijf dit logje niet omdat we net enkele uurtjes uit Jom Kippoer gekomen zijn. Hoewel dit wel bij het onderwerp past wanneer je van mening bent dat een pennetje voor privégebruik stelen is.

Bij ons op Intranet hebben wij wekelijks een stelling en vorige week luidde het:
'Ik vind het acceptabel om af en toe kantoormateriaal zoals pennen en papier mee naar huis te nemen voor privégebruik.' De uitkomst was mi verrassend:
Ruim 72 % van de medewerkers vindt dat je kantoormateriaal niet mee naar huis kan nemen.
18 % van de mensen twijfelt, want waar ligt de grens?
10% vindt dat het dus moet kunnen.

De reactie van onze Chief Information Security op de voorgaande stelling kwam op het volgende neer dat je echt niet ontslagen wordt als je een pen van het bedrijf thuis gebruikt, maar als je een doos vol pennen meeneemt om je hele familie te voorzien of voor de vakantie uit het bedrijfsrestaurant plastic bestek meeneemt, overschrijdt je de grens en volgt er een scantie. ‘Het merendeel is te goeder trouw en heeft nooit met dit onderwerp te maken gehad’, schrijft hij verder.
Sinds dat moment let ik beter op onze voorraadkast. Wel moeilijk, omdat ikzelf de voorraad niet in de gaten houd om het feit dat ik geen kantoorartikelen bestel. Van de week had ik inderdaad een collega die iets uit de kast nodig had. Een kleinigheidje. Hij vroeg of wij die hadden. Ik meende van wel. Hij zei: ‘als het er niet is, koop ik het wel privé en dan declareer ik het’. Hij vervolgde met nog een opmerking. Ik weet alleen niet meer wat, maar mijn reactie was direct: ‘wil je dit voor privé of voor je werk?’ Even een stilte… voor werk. Ok. Geen punt. Dan kan je het declareren. Ondertussen had ik het gevonden en gaf het hem.
Ik bedenk me nú dat van de week iemand een heel pak recordable cdroms heeft meegenomen. Ik ga maandag toch even vriendelijk vragen waarom hij er nota bene vijf nodig had. Twee, daar aan toe, maar vijf.
Ga ik nu te kortzichtig met de situatie om? Ik had een korte tijd geleden een cd voor mijn manager gebrand (prive dus) en had thuis geen goede stift. Ik nam de cdstift van mijn werk mee, maar volgende dag heb ik het wel weer mee teruggebracht en in mijn pennenhouder op mijn bureau teruggedaan.

Ik denk vanuit mijn functie dat de Chief Information Security deels gelijk heeft, maar ik denk dat de hebbedingetjes zoals parker-vullingen en cdroms écht te hard gaan in mijn ogen. Mooi om dat maandag met de afdelingssecretaresse op te nemen die de bestellingen doet. Kijken wat zij ervan vindt.

En ik? Ach ik heb bij de beveiliging inderdaad een aantal mooie XXX-pennen opgeëist. Allemaal voor zakelijk gebruik, omdat een seniormanager en ik dol op die pennen zijn. Ik heb in het verleden jaloers naar zijn XXX-pen gekeken die door een gefrustreerde bui van hem een beetje kapot was. Deze pennen zijn representatief en schrijven héérlijk! Dus… ieder twee voor reserve in je bureaula en een voor onze laptoptas.