|
|
Gisteren hadden Alexander en ik onze 9e trouwdag. Na veel bewogenheid rond Israël en de Jahzeit van onze hondjes (we niet afgelopen weekende, maar dáárvoor naar hun graf gegaan) eindelijk een avondje voor "Poes" en "Truus".
Wij zijn lekker uiteten geweest in het restaurant waar wij op onze trouwdag met onze gasten hebben gegeten. Ondanks ik afgelopen zaterdag met een vriendinnetje lekker gewokt heb, had ik maling aan het hoeveel voedsel ik naar binnen kan stouwen. Natuurlijk hebben ook nog een heerlijk "ijsje" achteraf genomen. We kwamen tot twee jaar geleden heel regelmatig eten. Wat een leuke verassing dat ze ons nog herkenden en we kregen een fles wijn aangeboden voor onze trouwdag! In the meanwhile hebben wij ons fantastisch huwelijk geëvalueerd. Viel niet veel te evaluren dan alleen maar elkaar bevestigen hoe gek we op elkaar zijn en hoe fijn we het hebben (wat we na 11 jaar nog praktisch dagelijks doen), omdat Alex en ik sowieso een goede communicatie hebben.
Toen we thuis kwamen, heb ik even "ge-FAQ-ed" en Alexander is even wezen XBoxen. Midden op de avond zijn we onze bed gaan opzoeken en lekker op de laptop de thriller/horror The Visitation gekeken. Goede film met de uitstekende acteur Edward Furlong. Quality time all over.
Kortom een fijne avond (ook al was Alexander de hele dag thuis omdat hij te naar was om te werken) waar wij graag daar op terugkijken. Wij realiseren beide dat ons huwelijk het beste is wat ons is overkomen en de grootste gift dat G'd ons geschonken heeft. Hij en wij zijn een eenheid. Zonder Hem is er geen huwelijk en zonder elkaar evenmin. Alexander is mijn basjert (zielsgenot) en ik de zijne en samen met G'd zijn wij chaj, het echte leven. Vanuit dat standpunt - want meer dan G'd en elkaar hebben wij niet nodig - verheugen wij ons op de rest van ons leven; wat het ook brengen mag, zolang wij samen met G'd zijn in die eenheid: chaj!
|
|
|