Zonder hond is een
huis niet compleet.
Of liever: zonder
hond, zonder rafelig
vloerkleed, bevuild
bed, bekraste
meubelen… is een huis niet compleet.

Stuart & Linda MacFarlane

Challe en onweer: twee uitersten op één Sjabbes; wat een combinatie (30-08-09)

Twee uitersten van Nina: ze laat haar brokken stáán wanneer Alexander na kiddoesj de Challe (Sjabbat-brood) aansnijdt. Het is echt geen kolder. Zoals altijd krijgen de dieren als eerste hun eten en dan wij. Maar omdat Nina normaal eet en Jahroah en Cheila hun eten naar binnen schrokken, is Nina dikwijls nog ‘aan tafel’ rustig aan het eten wanneer Alexander de kiddoesj al gemaakt heeft, netilat jadajiem (handen wassen) heeft gedaan en de broche over het brood gedaan heeft. Zodra hij de ene challe onder het mappah qatanah (kleine kleedje) verstopt heeft, de andere neer legt om aan te snijden, zit Nina al naast mij in de aanslag om haar eerste hapje Challe in ontvangst te nemen. Zij is daar zo dol op, dat zij haar eten laat staan – ondertussen moet ik Jahroah ferm toespreken dat hij met zijn tandjes niet aan de brokjes van Nina mag komen – en eerst haar stukje Challe naar binnen werkt om vervolgens weer naar haar bakje terug te keren om zo haar avondeten rustig te hervatten.

Een andere uiterste is onweer. Nina begint nu niet panisch te worden, maar haast (nee, letterlijk) ziekelijk bang te worden. Zo is ze afgelopen Sjabbes tussen de toiletdeur en de muur van de trap gekomen waar haast geen beweging meer in te krijgen was. Ook de deuren en haar (2e) bench moesten het met haar sterke tandjes vergelden. Van de week ontdekte ik dat zij in mijn klerenkast was gekropen en de boel onder geplast had. Het meisje krijgt geen moment rust met dit weer. Echt ongekend hoe dat de laatste jaren zich heeft ontwikkeld. En dan niet te spreken over het feit dat de laatste weken van die rot kinderen in de buurt vuurwerk aan het afsteken zijn! Ja je leest het goed. Politie, ouders, waar zijn jullie en wanneer doen jullie eens jullie plichten of moet mijn hond in de zomer het vergelden omdat jullie jullie plichten verzaken, maar ook enorm falen?

Ondertussen vragen wij ons af wat er nu nog meer met Nina is gebeurd. Heeft ze met onweer gezworven toen zij door haar laatste eigenaren de straat is opgeschopt? Heeft ze dag en nacht in een kennel gewoond waardoor ze tijdens onweer geen veiligheid heeft kunnen vinden?
De ene hond is de andere niet, maar zo’n bang meisje heb ik nog nooit meegemaakt. Zij overtreft de enorme angst voor onweer die Berilo had. Ik ben zo boos op de mensen die hier een aandeel in hebben gehad dat zij haar angsten niet meer kan kanaliseren…

Ook haar waken kan ze niet kanaliseren. Als mijn schoonmoeder bij ons alleen thuis is, dan mag Nina niet langer dan een minuut of 15 van haar waken in de tuin en dan haalt ze haar naar binnen, want “Neurotisch gedrag is ook voor Nina erg vermoeiend”, meent zij. Groot gelijk! Mijn schoonmoeder heeft wat met Nina. Naast dat zij Nina erg mooi vindt, laat Nina zich graag door haar aaien. Niet deze Sjabbes maar vorige Sjabbes is Nina ook mee geweest naar mijn schoonouders. Vaak gaan we in de namiddag of begin van de avond een wijntje drinken en een knabbelt bij hen eten en vorige week mocht Nina dus mee.
Nina zat ondertussen wel het meest bij… mijn schoonmoeder… in alle rust…