Vaarwel 2006, welkom 2007 (1-1-2007)

2006: Col tov!
Jaar 2006 (5766/5767) was voor ons col tov. Een zeer goed jaar. We hebben vele hoogtepunten meegemaakt die ik graag puntgewijs hier wil neerzetten. Behalve de eerste en de laaste punt is de rest in willekeurige volgorde, want eigenlijk is alles even balangrijk. Alleen punt een is belangrijker dan alle andere punten en het laatste punt is gewoonweg om erg dankbaar voor te zijn, maar het weegt niet tegen de rest op.

1. Onze bijna dagelijkse bezoekjes aan de Kotel om te bidden. Dat is gewoonweg niet te beschrijven. G’d is daar.
2. Ons verblijf in Israël an sich
3. Onze vriendschap met de rabbijnen Brodman
4. De zegen en persoonlijk woord die Alexander mocht ontvangen van de opperrabbijn van Israël, rabbijn Yonah Metzger
5. Onze aansluiting in de jesjive in Jeroesjalajiem, de sioer van onze rabbijn al daar en zijn begeleiding.
6. De sioer van onze rabbijn hier in NL
7. Een mooi choeppa en sjeva broches mogen meemaken bij de familie rabbijnen Brodman in Savyon
8. Het vliegen (onze eerste vliegreis) naar Israël
9. Alle nieuwe contacten binnen de Joodse gemeenschap, wo een aantal lieve vrienden gemaakt.
10. Alex’ prachtige persoonlijk kado van een dierbaar persoon
– een katan met tsitsiet – voor na zijn eventuele gioer.
11. Altijd Audi’s gekocht waar net “de kop” er van af is. Deze keer voor het eerst een hele mooie nieuwe naar onze smaal besteld en gekocht.

Kortom, veel redenen, heel veel redenen om heel dankbaar te zijn. We hopen dat 2007 net zo'n mooi gezegend jaar mag zijn met álle gezondheid, want na G'ddelijke zegen is gezondheid het hoogste goed die on[om]koopbaar (gelukkig) is.

Maar dan...
Wij kijken verder dan ons eigen persoonlijke leven. Er is meer. Er is ontzettend veel ellende in 2006 geweest voor mensen in hun persoonlijke of politieke/maatschappelijk leven. Wij dienen - ook wanneer het je goed gaat - niet je ogen voor te sluiten en je eigen leven op te hemelen. Mensen hebben onze gedachten nodig.

Politiek en maatschappelijk gezien vond ik 2006 een ernstig jaar. Als eerste toch even te noemen hoe "gewoon" moord op kinderen lijkt te zijn. Nederland was in december geschokt doordat een gek van 22 jaar een schooltje binnendrong om de achtjarige Jesse Dingemans dood te steken. Motieven ontbreken, maar wanneer je het aankaart, reageert men al lauw. Ver-van-mijn-bed-mentaliteit is anno 2006 heel gewoon, ondanks de kranten sinds vrijdag bol van berichten over deze duivelse moord staan. Aantal jaren geleden zou het absoluut overal gesprek van de dag geweest zijn. Nu niet. Het wordt allemaal heel gewoon. Gruwelijk, maar… gewoon. Denk aan de omgeving van de kindermoordenaars die hun eigen kinderen de das om gedaan hebben. NL lijkt in 2006 een spiraal van geweld tegen kinderen terecht te zijn gekomen.

Wat te spreken hoe de dieren en de natuur tegenwoordig extremer lijden dan ooit ervoor. De dieren, ach gut, ook zij zijn uiteraard niet bespaard. Op mijn weblog kun je diverse gruwelijkheden tegen de rechten van het dier lezen. Ik ben meer dan met Groen Links eens dat dierenrechten in de grondwet meegenomen dient te worden. Zeker wanneer we beweren dat we in een "beschaafde" (wat is beschaafd zou ik me afvragen) maatschappij leven. Ondanks de mens bewuster wordt van hun verantwoordelijkheid naar dieren en het milieu, lijken de tegenstanders weer gemener, duivelser en moordlustiger naar dieren en de natuur. Ook het atmosfeer heeft hevig te lijden onder de mens en ik zal ook niet achterover vallen van verbazing wanneer we tot de slotsom komen dat er geen weg meer terug is waardoor wij ons verder opbroeien op deze wereld. Met alle gevolgen van dien. De klimaatsverandering, zoals ik vorige maand op de weblog al aankaartte, is dit jaar flink door gezet. Weer ruim 800 doden afgelopen maand op de Filipijnen en de schuldige is een orkaan. Er is in dezelfde periode een tyfoon die Vietnam aandeed, deze of vorige week natuurgeweld in Indonesië, etc. etc.


Als ik nú pas Israël ga noemen, betekent niet dat Israël onder aan mijn lijst van weeklaag over 2006 staat. In tegendeel. De dieren/natuur en Israël staan voor mij bovenaan de lijst. Samen op nummer 1, immers, zij allen zijn zo kwetsbaar.
Dan niet te spreken over binnenlandse en buitenlandse politiek. Israël die steeds vaker bedreigd wordt en ik las vorige maand zelfs dat de christenen in Libanon niet per definitie pro Israël zijn, zeker wanneer ze en masse met Hizbollah aan het demonstreren zijn. SP die met hun forse winst logischer wijze in de regering wilt komen. Dit zal de Israëlische zaak niet goed doen, immers Nederlandse politiek is al redelijk anti Israël, maar deze antizionistische - antisemitische - milieu zal met SP aan het kop verder het land doordringen (bedankt Marijnisse, ik kan je domme onbetrouwbare tiranne hoofd echt niet meer zien).
Israël wordt vreselijk bedreigd door Iran, Hamas en PLO. Als dat niet voldoende is, is er zelfs in Iran een converentie geweest waar men gaat onderzoeken of de wreedheden tijdens de sjoa tegen de Joden wel zo extreem ís geweest. In de eerste instantie ben je dan erg geshockeerd over het feit dat je een klein aantal extreem orthodoxen Joden op de converantie ziet die de gevreesde president van Iran - Mahmoud Ahmadinejad - een stevige handdruk geven. Maar ach, het is slechts een klein klein deeltje van de Joden die het spoor bijster zijn (er is ook een mogelijkheid dat het verkleedde vriendjes zijn). Je kunt het ze geen eens meer kwalijk nemen. Afschudden dus. Maar wat erger is, is die vraagstelling óf deze meest gruwelijke feit in de wereldgeschiedenis wáár is. Ach de Duitsers hebben de gehele gebeurtenis rond de sjoa zo extreem perfect gedocumenteerd, dat je haast een hersenloos wezen moet zijn wil je dit gaan ontkennen.
Ondertussen wordt Israël gemanipuleerd tot op het bot. We kunnen wel "beter weten" met onze sterke meningen wat Israël wel en niet zou moeten doen. Sommige geluiden uit de christelijk hoek dat Israël haar andere wang moet keren (wat Bijbels overigens al 2000 jaar verkeerd wordt uitgelegd - dat ter zijde) is babaars als je geen sjoa-ontkenner bent. Immers, Joden hebben toentertijd voldoende hun wang gekeerd en dat kostten 6.000.000 + rente ("+ rente"; leuke uitdrukking bedacht door Elisabeth) Joodse zielen.

En dus...
Ik kan er niets aan doen. Ik ben een sceptisch mens. Ik zie de toekomst somber in en weet als ooit daarvoor dat wij G'd hard nodig hebben. Ik bid dat de Masjiach snel komt. We hebben Hem nodig om de boel op zaken te stellen. Sadam Hoessein die net voor het einde van 2006 is geëxcuteerd wordt misbruikt in religieuze discussies. Hoe kwaad en evil die man is, hoe kunnen wij over gerechtigheid spreken als Bush net zo kwaad is? Zoals een Joodse FAQ-er op het forum zei: "Bush heeft Duitsland ''geholpen'' aan olie en financieel terwijl dat van de volkerenbond niet mocht tussen WO-1 en WO-2. (Net als de Kennedy's trouwens).
Dus geholpen bedoel ik negatief, ze hebben de Duitsers gesteund (ich bin ein Berliner)". Mogen we vanuit religie niet (in uiterste geval) voor de doodstraf zijn? Ik denk van wel en wellicht moet dit ook míts de betrokkene middels de Tora opgepakt is, middels de Tora berechts is en middels de Tora geëxcuteerd is. Aangezien het feit dat Irak geen Israël is en het Sanhedrin niet over deze macht beschikt, aangezien het feit dat de oorlog tussen VS en Irak een onheilige oorlog was, vond ik - zeker na de beelden van de rustige SH - de executie erg sinister, bizar en het voelde - ondanks zijn duivelse wreedheid - "niet goed".

Mijn wens voor 2007 is zegen en gezondheid voor iedereen en mijn gezin. Dat iedereen de Heilige- geprezen is Zijn Naam - mag ontdekken in alle rust, vrede en goede gemoedstoestand en in alle respect naar mens en dier.

Tada Leuten!

Ethnix: Linda