Onze vluchte verblijf in Israël

Dag 1
Dag 2
Dag 3
Dag 4, 5 en 6

Omdat de zoon van Rabbi Shmeul Aharon - de kleinzoon van Rabbi Brodman - ging trouwen, hebben wij een bliksembezoek aan Israël gedaan. Laura werd in oktober door Rabbi Shmuel Aharon ook gevraagd of zij met haar gezinnetje naar de choepa wilde komen. Dat was de reden van ons vertrek.

12-jan-2010

We hadden dezelfde auto. De rechter is die van ons.

Nadat wij gisteren en eergisteren onze vogeltjes en honden hebben weggebracht, zijn wij vanochtend vroeg naar Israel vertrokken. Wij hebben er reuze zin. Even een break in het gewone dagelijks leven. Ook al zijn wij in oktober voor het laatst geweest, heb ikzelf het gevoel dat dit weer veel langer is geleden.

Met Hennie op de foto!

Het begon met een kleine vertraging met de trein, omdat het koude weer NL nog niet uit was. Er lang veel sneeuw en het vroor gewoon aan een stuk door. Hierdoor hebben Laura en Eric bij de incheck/controle 20 minuten langer op ons moeten wachten.

Het was een fijne vlucht. Wij hadden ons psp slim bij ons en ik heb nog wat gespeeld maar vooral veel geslapen. Josephina gedroeg zich uitstekend waardoor we rustig ons eigen gang konden gaan.

’s Avonds op het vliegveld aangekomen hebben wij onze auto’s gehaald. Omdat Eric een Getz te klein vond, had hij in NL al voor een upgrate gezorgd. Wijzelf kregen hierdoor van Avis een gratis upgrade.

Vanuit het vliegveld hebben wij onze spullen in onze huisjes gedumpd (nieuw personeel) en wij zijn vervolgens het winkelcentrum van New Castle wezen bezoeken om wijn en snacks te halen. Uiteraard zag Alexander de kans schoon om lekker te genieten van een maaltijd bij de kosjere McDonalds. Ondanks in Israel genoeg kosjere Mc’s zijn, moet je er wel erg op letten, want de Mc bij Shoresh is absoluut niet kosher.

Na het snacken hebben wij een bezoek gedaan aan Lea (die had mij al gesms-ed over mijn sjeitel morgenmiddag) en Alex. Lea stond er op omdat zij die nacht naar New York zou vertrekken en dan had ze me iig even gezien. Joel was er ook en dat was een aangename verrassing. Ik heb met Joel nog even een persoonlijk gesprek gehad, want ik heb hem in 2009 amper gezien en gesproken, maar er waren gewoon wat issues wat uit de weg geruimd moesten worden. Aangezien wij geen koppige personen zijn, was dat zo weg.

Goede nacht gehad. Morgen op sjeiteljacht!

13-jan-2010
Vandaag een belangrijke dag. Vandaag gaat mijn sjeitel de bestelling in. Eindelijk na zeven maanden sjeiteljacht kon ik lekker gaan zitten en go-with-the-flow. Vreselijk gezellig. Nadat wij lekker een sjioer bij onze rabbijn Sprecher in Jeroesjalajiem hebben gevolgd, hebben wij om 12.00 bij Alex afgesproken. Daar zouden Lala, Eric en Josephina ook komen en dan zouden Joel, Alexander en Josephina sjoppen in Ge’oela (als die waterkoker voor Sjabbes maar meekomt, vind ik alles best), zodat Hennie, Laura en ik naar Feigie konden gaan.

Bij Feigie kregen wij een heerlijk kopje koffie en het feestje kon beginnen. Zelfs Laura mocht meedoen. Nu zij ook de ‘magie’ van de sjeitel heeft gevoeld, kijkt zij heel anders tegen de sjeitel aan. Zoals een hoofddoek voor mij strax een aanvulling zal zijn en de sjeitel de basis, zal strax waarschijnlijk voor haar de sjeitel haar aanvulling en het hoofddoekje de basis zijn (wat haar prachtig staat, een echte imma is ze dan, maar dan zie je gaande weg ons kort weekverslagje).

Na het meisjesfeest waarin Hennie en Feigie ons voorbeeldig doorheen heeft gesleept, hebben we nog geslenterd door Ge’oela. Moe maar voldaan zijn we naar Shoresh teruggegaan en we waren koud aan het aclimatiseren of Eric en Josephina stonden opeens in ons huisje met vreselijk akelig nieuws: Bassie, Lala’s Pekineesje, zou door Babe doodgebeten zijn in het pension. Ik was woedend om het feit dat die vrouw deze leugens aan Lala had opgespeld. Gelukkig was het eenvoudig haar te overtuigen dat dit bijna onmogelijk was. We hebben haar de tekenen gegeven, uitgelegd en ook uitgelegd dat ze in Israel is om een mitswe waardoor de plotselinge dood van lieve Bassie. Ik kan bevestigen, Bassie was erg erg bijzonder. Ik was direct weg van Bassie. Om zijn karakter, het hele wezentje Bassie. In het huisje van Laura ben ik alleen bij haar geweest om haar bij mij flink te laten huilen en heb vervolgens haar moeder opgebeld om te vertellen wat de wensen van Laura tav Bassie zijn. Alexander zou in NL vervolgens de begrafenis regelen bij begraafplaats waar onze honden ook liggen.