|
|
Cheila is ziek (15-10-05) Arme Cheila,
Een echt collie van bijna 8 jaar Wat opvallend was,
is dat zij tijdens haar trainingen erg graag wilde spelen, maar na
5 minuten gewoonweg niet meer kón. Kortweg: Cheila was lusteloos!
Gisteren in de voormiddag wilde ik Jahro even een plasje laten doen en Cheila ging mee, omdat het prachtig stralend weer was en wilde even een extra lang rondje lopen. Ik liep de deur uit en mijn buurtjes stonden buiten. Dat is voor de hondjes altijd een knuffelfeest. Totdat Astrid zei: ‘Kirsten kom eens en voel eens hier bij Cheila, ze is hier helemaal kaal”. Ze legde mijn hand in Cheila’s hals en ik overdrijf niet, maar ze had een kale plek te grote van 3 handpalmen! Was me nimmer opgevallen door haar lange vacht. Maar het ergste was dat er schilvers bij zaten. Nee, het zag er niet onhygiënisch uit. Even voor de duidelijkheid, mijn meisje had géén schurft of zo en ze was niet vies. Wel had haar vacht een sterkere lucht, terwijl voorheen zij dat nooit had. . De dierendokter zat nog in Canada
dus dat betekende terug naar de vervanger. Ik kon dezelfde middag
nog terecht. En ja hoor, dat was er! De dokter constateerde dat Cheila schijnzwanger is. Geen toeval, was ik al van mening, dat Cheila binnen een week dat Jahro kwam begon te menstrueren. Dat verklaarde dus haar opgezette borsten. Hierdoor, legde de dokter uit, was haar weerstand zodanig gedaald, dat zij een huidbacterie opgelopen heeft die een gezond mens en dier van zichzelf bestrijdt, maar Popje kon dat niet meer en daar kon ze idd heel extreem lusteloos en akelig van voelen. En die bacterie liep vanaf haar genitalen tot in haar hals! En wat bleek, haar huid schijnt al weken en weken in de fik te staan. Oh wat een medelij had ik met mijn meisje want ze schijnt niet bepaald fijne weken gehad te hebben en ook nog eens haar verlies. Mijn hart brak. Ze kreeg een injectie die dat branderige gevoel over haar hele onderlijf weghaalde. Die injectie zou drie dagen werken en zodra ik thuis kwam moest ik haar direct aan de antibiotica zetten, zodat ze haar weerstand weer ophoog zou gaan en het neemt tevens de injectie over zodra deze is uitgewerkt. Ook moest ik haar uitgebreid douchen met een speciale shampoo en dat werd een feest in de tuin. Een waar waterballet en in de 10 minuten dat haar shampoo moest intrekken, heb ik met haar tikketje gedaan (ze pestte me door achter me aan te rennen en als ze me “had” dan met haar vacht te schudden, zodat ik ook niet droog bleef) en we hadden wat oefeningen gedaan voor haar toetst volgende week zaterdag, die voor haar niet doorgaat (in overleg met haar trainen en mezelf). Waterpret zo net voor de Sjabbes!
Cheila vond het machtig om lekker kwality time met mij te hebben door een lekkere waterballet te houden en dan moet je je soms effe "afdrogen" aan de planten"bak". Toen Cheila gedouched was voelde ze zich al een stuk beter! Ja, ze was moe, want eerst had ze 20 minten naar de dokter heen gelopen, daar een half uur geweest en 20 minuten teruglopen, pretmaken met water (wat ook een beetje "niet leuk was"). De injectie was al aan het werk en de antibiotica deed ook al zijn werk. Vandaag, 1 dag later, zijn wij naar het bos gegaan en zowaar, na een lange tijd huppelde ze voor het eerst weer voorop! Het gaat een stuk beter. Kijk nog eens naar de eerste foto van 6 oktober en vergelijk met de onderste foto van eergisteren (de 13e). Ze had nl daarnaast ook ontstoken ogen (al de hele zomer), ook al heel lang wat heel hardnekkig was en niet over wilde gaan. Bleek dat ik te weinig zalf had gebruikt en de 2e kuur ging perfect en kijk eens hoe oud nu mijn bijna 8 jarige Popje lijkt!
Dat bedoel ik! Ik ben zo blij dat het goed gaat met haar. Over 10 dagen moet ze weer op controle. Update 25-10-05: Cheila's schijnzwangerschap wordt, ondanks het een stuk beter gaat, nu middels medicatie afgebroken. Ze zit daarnaast nog steeds op de anitbiotica en moet minstens nog 2 keer met deze shampoo behandeld worden. Over 10 dagen moet ze weer terug voor controle. Eén heel belangrijk punt: ze staat met haar huidje niet meer in de "fik". Update 28-10-05: Gaat opeens heel hard achteruit met Cheila. Gistermiddag heb ik in het zonnetje met 20 graden haar weer moeten wassen op voorschriften van de dokter. Maar vanochtend werd ze zo ziek van haar medicijnen, dat ze promp alles eruit kotste en niets meer wilde eten. Nee, ook geen worst. Ook had ze geen trek in qualitytime met mij buiten. Vandaag zijn we in overleg gegaan met de dokter. Meer volgt... Update 04-11-05: Gisteren voor controle geweest. Ik had op 28-10 radicaal een einde gemaakt aan alle medicaties. Alleen is ze sinds gisteren weer op de antibiotica gezet, maar het gaat vooruit. Antibiotica moet de puntjes op de "i" zetten. Met Galastop voor de scheinzwangerschap mocht ik idd mee blijven stoppen. Gaat redelijk goed met haar. Volgende week terugkomen. Update 09-11-05: Gisteren zijn wij weer voor controle geweest en langzaam gaat het beter. Ze is helemaal van de medicatie af en we laten de rest "de natuur" doen. Ik moet haar huidje in de gaten houden. Die is nu nog wt onrustig, maar als het roder wordt, moeten we verder kijken. Update 17-11-05: Eindelijk is Cheila (zo goed als) beter. Haar haar is goed aangegroeid en ze heeft een eetlust zoals we haar kennen. Alleen zal dit waarschijnlijk een steeds terugkerend probleem worden.
|
|
oek:
|
