Knock, knock, Home Gedenkplaats Fotoalbum musicbox Links

Laura (klik ook op deze link) schreef op haar Faceboek: "Wat gezellig voor mama: Josephina is vandaag thuis (beetje ziekjes, beetje oververmoeid). Dus dat wordt een beetje een verwendag." Gelijk reageerde ik vandaag met: "Als kind was ik dol op halve ziekeverwendagen. Mama bakte altijd pannenkoeken en als ze boodschappen had gedaan had ze altijd een kleinigheidje (zo noemde ze dat ook letterlijk) bij zich. Zoooo fijn en goed voor goede herinneringen aan je ouders als je groot bent." Zij antwoordde vervolgens met: "Aaahhhhh wat lief! Inderdaad een mooie herinnering voor later. Nou ik heb net ook "boodschappen gedaan". Ik had één paprika nodig en daarvoor "moest" ik naar het winkelcentrum waar ook een speelgoedwinkel is, voor een kleinigheidje................. (Zeg maar niks, we weten wel wat ik wil zeggen, hè?)".

Laura doet mij een beetje denken aan mijn eigen moeder. Mijn moeder was een verwenmoeder, een echte 'mama' (imma) die alles deed om haar dochtertje naar haar zin te maken. In de ochtend werd de bank gezellig opgemaakt. Dat wilde zeggen: dekentjes en de bekende rode kussen van de bank waar mijn imma altijd iedere middag een dutje op deed (mijn moeder was vanaf haar 23e al heel erg ziek). Daar mocht ik dan op bivakkeren en dat was niet slecht, in tegendeel. Soms ging ik ook van de bank om lekker huisvrouwtje te spelen en mijn koffie zetten met mijn servies (dat was water met suiker die mijn moeder 'met smaak' opdronk---> jokken mag dan als ouder). Lekkers op tafel, boekjes zoals Wipneus en Pim (ik heb ze allemaal nog!) schriftjes, kleurtjes en vaak ook de casettespeler waarop ik sprookjes mocht luisteren. Vaak met koptelefoon op, want mama wilde elke dag Hans Bloemendal op haar lp's luisteren en daarin maakte zij echt geen uitzondering.
Ik heb die bandjes grijs gedraaid. In de loop van de ochtend ging mama boodschappen doen en dan kondigde ze aan dat ze dan een kleinigheidje voor mij zou meenemen. Wat spannend! Want mama's kleinigheidjes waren voor mij van onschatbare waarde! Met name omdat ik de liefde van mijn imma in de voorwerpen bezield zag en voelde. Wat ze meenam was meestal of bij 'Van der Geest', sigarenwinkeltje in de buurt waar ook kinderspeelgoed te koop was of van Drogisterij Engel, dat ook een speelgoedafdeling had. Ze nam dan bijvoorbeeld kleurtjes mee, met papier of een leuk boek of iets anders moois. Het waren ook de dagen dat ik leerde breien of ander soort handwerken.
Met een beetje geluk kwam papa tussen de middag thuis en als hij van te voren wist dat ik ziek was: DUBBEL FEEST! Ook papa nam dikwijls een kleinigheidje mee.

Dus niet alleen Josie van Laura kent ziekverwendagen, maar ik kende ze ook en weet je? Dat waren een van de fijnste dagen die een Impossible Princess kon wensen!